Saturday, November 30, 2019

Telugu Murli 01/12/2019

01-12-2019 ని అవ్యక్తబాప్‌దాదా కు ఓంశాంతి రివైజ్‌: 15-03-1985 మధువనము

''శ్రమ నుండి విడుదల అయ్యేందుకు సహజ సాధనము నిరాకార స్వరూప స్థితి''
బాప్‌దాదా పిల్లల పై ఉన్న స్నేహం కారణంగా వాచాకు అతీతంగా ఉన్న నిర్వాణ స్థితి నుండి వాచాలోకి వస్తారు. ఎందుకు? పిల్లలను తన సమానంగా నిర్వాణ స్థితిని అనుభవం చేయించేందుకు, నిశ్శబ్ధమైన, మధురమైన ఇంటికి తీసుకెళ్లేందుకు. నిర్వాణ స్థితి అనగా నిర్వికల్ప స్థితి. నిర్వాణ స్థితి అనగా నిర్వికార స్థితి. నిర్వాణ స్థితి నుండి నిరాకారి, నిరాకారి నుండి సాకార స్వరూపధారిగా అయ్యి వాచాలోకి వస్తారు. సాకారంలోకి వచ్చినా నిరాకారి స్వరూప స్మృతి వారి స్మృతిలో ఉంటుంది. నేను నిరాకారుడను, సాకార(శరీరం) ఆధారంతో మాట్లాడ్తున్నానని స్మృతి ఉంటుంది. సాకారంలో కూడా నిరాకార స్థితి స్మృతి ఉన్నప్పుడు దానిని నిరాకారము సాకారము ద్వారా వాచాలోకి, కర్మలోకి రావడం అని అంటారు. అసలు స్వరూపం నిరాకారము. సాకారము ఆధారంగా ఉంటుంది. ఈ డబల్‌ స్మృతి నిరాకారము నుండి సాకార శక్తిశాలి స్థితిగా ఉంటుంది. సాకారాన్ని ఆధారంగా తీసుకుంటూ నిరాకార స్వరూపాన్ని మర్చిపోకండి. మర్చిపోతున్నారు అందువలన స్మృతి చేసే శ్రమ చెయ్యవలసి వస్తుంది. ఎలాగైతే లౌకిక జీవితంలో నేను ఫలానా లేక ఈ సమయంలో ఫలానా కార్యము చేస్తున్నానని తమ శారీరిక స్వరూపం స్వతహాగానే సదా గుర్తుంటుంది. ఎలాగైతే కార్యము మారుతుంది కాని నేను ఫలానా అనేది మారదో, మర్చిపోరో అలా నేను నిరాకార ఆత్మను అని అసలు స్వరూపము ఏ కార్యము చేస్తున్నా స్వతహాగా, సదా గుర్తుండాలి. నేను నిరాకార ఆత్మను అని ఒకసారి స్మృతిలోకి వచ్చింది, పరిచయము కూడా లభించింది. పరిచయం అనగా జ్ఞానం. కావున జ్ఞాన శక్తి ద్వారా స్వరూపాన్ని తెలుసుకున్నారు. తెలుసుకున్న తర్వాత ఎలా మర్చిపోగలరు? జ్ఞాన శక్తి వలన శరీర భ్రాంతి మరిపించినా మర్చిపోలేరు. కనుక ఈ ఆత్మిక స్వరూపాన్ని ఎలా మర్చిపోగలరు? కావున స్వయంతో స్వయం ప్రశ్నించుకోండి, అభ్యాసం చెయ్యండి. నడుస్తూ తిరుగుతూ పనులు చేస్తూ నిరాకారము నుండి సాకారం ఆధారంతో ఈ పని చేస్తున్నానా అని పరిశీలించుకోండి. అప్పుడు స్వతహాగానే నిర్వికల్ప స్థితి, నిరాకార స్థితి, నిర్విఘ్న స్థితి సహజంగా ఉంటుంది. శ్రమ నుండి విడుదల అవుతారు. మాటి మాటికి మర్చిపోతే శ్రమ అనిపిస్తుంది. తర్వాత స్మృతి చేసే శమ చేస్తారు. అసలు ఎందుకు మర్చిపోతారు, మర్చిపోవాలా? మీరు ఎవరు అని బాప్‌దాదా అడుగుతారు. సాకారులా, నిరాకారులా? నిరాకారులే కదా? నిరాకారులు. అయినా ఎందుకు మర్చిపోతారు? అసలు స్వరూపము మర్చిపోవుటకు ఆధారం గుర్తుంటుందా? ఏం చేస్తున్నాను అని స్వయం పైనే నవ్వు రావడం లేదా? ఇప్పుడు నవ్వు వస్తుంది కదా? అసలు స్వరూపాన్ని మర్చిపోయి నకిలీ వస్తువు జ్ఞాపకం వస్తుంది. బాప్‌దాదాకు అప్పుడప్పుడు పిల్లలను చూసి ఆశ్చర్యం కూడా కలుగుతుంది. స్వయాన్ని మర్చిపోతారు. మర్చిపోయి ఏం చేస్తారు? స్వయాన్ని మరచి బాధపడ్తారు(కలవరపడ్తారు). తండ్రిని స్నేహంతో నిరాకారం నుండి సాకారంలోకి ఆహ్వానం చేసి తీసుకొస్తారు. కావున ఎవరితో స్నేహం ఉందో వారిలా నిరాకారులగుట కష్టమా? మాస్టర్‌ సర్వశక్తివంతులు సర్వ శక్తులకు యజమానులుగా ఉంటారు. ఏ శక్తిని ఏ సమయంలో శుభ సంకల్పంతో ఆహ్వానించినా ఆ శక్తి యజమానులైన మీ ముందు ప్రత్యక్షంగా ఉంటుంది. ఇలాంటి యజమానులు ఎవరికైతే సర్వ శక్తులు సేవాధారులుగా ఉన్నాయో వారు శ్రమ చేస్తారా? లేక శుభ సంకల్పంతో ఆర్డర్‌ చేస్తారా? ఏం చేస్తారు? రాజులుగా ఉన్నారా లేక ప్రజలుగా ఉన్నారా? అక్కడ కూడా యోగ్యులైన పిల్లలను ఏమంటారు? రాజా పిల్లలని అంటారు కదా! కావున మీరు ఎవరు? రాజులుగా అయ్యే పిల్లలా లేక అధీనులుగా అయ్యే పిల్లలా? అధికారి ఆత్మలుగా ఉన్నారు కదా! ఈ శక్తులు, ఈ గుణాలు అన్నీ మీకు సేవాధారులు. ఆహ్వానించండి, అవి ప్రత్యక్షమవుతాయి. ఎవరైతే బలహీనంగా ఉంటారో వారు శక్తిశాలి శస్త్రము ఉన్నప్పటికి బలహీనత కారణంగా ఓడిపోతారు. మీరు బలహీనమైనవారా? మహావీర్‌ పిల్లలుగా ఉన్నారు కదా! సర్వశక్తివంతుని పిల్లలు బలహీనంగా ఉంటే అందరూ ఏమంటారు? బాగుంటుందా? కాబట్టి ఆహ్వానించండి. ఆర్డర్‌ చెయ్యడం నేర్చుకోండి. కాని సేవాధారి ఎవరి ఆజ్ఞను అంగీకరిస్తారు? ఎవరైతే యజమానులుగా ఉంటారో వారి ఆజ్ఞను అంగీకరిస్తారు. యజమాని స్వయం సేవాధారిగా అయ్యారు. ఎందుకంటే శ్రమ చేసేవారు సేవాధారులే కదా! మానసిక శ్రమ నుండి ఇప్పుడు విడుదల అయ్యారు. యజ్ఞ సేవ కొరకు చేసే శారీరిక శ్రమ వేరు. వారు కూడా యజ్ఞ సేవకు గల మహత్వాన్ని తెలుసుకుంటే కష్టమనిపించదు. మధువనంలో సంపర్కంలో ఉన్న ఆత్మలు వచ్చి, ఇంతమంది సంఖ్యలో ఆత్మల భోజనం ఎలా తయారవుతుందో, అన్ని పనులు ఎలా జరుగుతున్నాయో చూసినప్పుడు ఇంత కష్టమైన పని ఎలా చేస్తున్నారో అని చూసి చూసి అర్థం చేసుకుంటారు. ఇంత పెద్ద కార్యము ఎలా జరుగుతూ ఉందని వారికి చాలా ఆశ్చర్యం కలిగిస్తుంది. కాని చేసేవారు ఇంత పెద్ద కార్యాన్ని కూడా ఏమని భావిస్తారు? సేవకు మహత్వమున్న కారణంగా వారికి ఒక ఆటగా అనిపిస్తుంది, కష్టమనిపించదు. ఇలాంటి మహత్వం కారణంగా, తండ్రితో ప్రేమ ఉన్న కారణంగా శ్రమ రూపము మారిపోతుంది. ఈ విధంగా మానసిక శ్రమ నుండి ముక్తులుగా అయ్యే సమయం వచ్చింది. ద్వాపరయుగం నుండి వెతికే, పరితపించే, పిలిచే మానసిక శ్రమ చేస్తూ వచ్చారు. మానసిక శ్రమ కారణంగా ధనం సంపాదించేందుకు కూడా శ్రమ పెరుగుతూ వచ్చింది. ఈ రోజు ఎవరిని అడిగినా ఏమంటారు? ధనం సంపాదించడం పిన్నమ్మ ఇల్లు కాదని అంటారు. మానసిక శ్రమ వలన ధన సంపాదనకు కూడా శ్రమ పెరిగింది. తనువైతే రోగిగా అయిపోయింది. అందువలన శారీరిక కార్యంలో కూడా శ్రమ(కష్టము), మనసుకు కూడా కష్టము, ధనానికి కూడా కష్టము కలుగుతూ ఉంది. కేవలం ఇది మాత్రమే కాదు, ఈ రోజు కుటుంబాలలో ప్రేమ నిభాయించడంలో కూడా కష్టముంది. ఒకసారి ఒకరు అలుగుతారు, ఇంకొకసారి ఇంకొకరు..... తర్వాత వారిని ఓదార్చే కష్టంలో నిమగ్నమై ఉంటారు. ఈరోజు నీ వారిగా ఉంటారు, రేపు నీ వారిగా ఉండరు. విబేధం వస్తుంది. కావున అన్ని రకాల శ్రమ చేసి అలిసిపోయారు కదా! తనువుతో, మనసుతో, ధనంతో, సంబంధంతో అన్నిటితో అలిసిపోయారు.

బాప్‌దాదా మొదట మానసిక శ్రమను సమాప్తి చేసేస్తారు, ఎందుకంటే మనసు బీజము కదా. మానసిక శ్రమ, తనువు ధనాల శ్రమను అనుభవం చేయిస్తుంది. మనసు సరిగ్గా లేనప్పుడు ఏ కార్యము చేయాలన్నా, ఈ రోజు ఇది జరగదని అంటారు. రోగం ఉండదు కాని నాకు 103 జ్వరము ఉందని అంటారు. కావున మానసిక శ్రమ శారీరిక శ్రమను అనుభవం చేయిస్తుంది. ధనంలో కూడా ఇలాగే ఉంటుంది. మనసు కొంచెం బాగలేకపోయినా చాలా పని చెయ్యవలసి వస్తుందని అంటారు. సంపాదించడం చాలా కష్టము, వాయుమండలం చెడిపోయిందని అంటారు మరియు మనసు సంతోషంగా ఉన్నప్పుడు ఇది ఏమంత పెద్ద విషయము కాదని అంటారు. పని అదే ఉంటుంది కాని మానసిక శ్రమ ధనమును గురించిన శ్రమను కూడా అనుభవం చేయిస్తుంది. మానసిక బహీనత వాయుమండల బలహీనతలోకి తీసుకొస్తుంది. బాప్‌దాదా పిల్లల మానసిక శ్రమను చూడలేరు. 63 జన్మలు కష్టపడ్డారు. ఇప్పుడు ఈ ఒక్క జన్మ సంతోషాల జన్మ. ప్రేమను అనుభవించే జన్మ, ప్రాప్తులు పొందే జన్మ, వరదానాల జన్మ, సహాయం తీసుకునే, సహాయం లభించే జన్మ. అయినా ఈ జన్మలో కూడా కష్టమెందుకు చేస్తారు? ఇప్పుడు కష్టాన్ని ప్రేమలోకి పరివర్తన చెయ్యండి. మహత్వంతో శ్రమను సమాప్తి చెయ్యండి.

ఈ రోజు బాప్‌దాదా పరస్పరం పిల్లల శ్రమ పై చాలా సంభాషిస్తున్నారు. ఏం చేస్తారు? బాప్‌దాదా నవ్వుతూ ఉన్నారు. మానసిక శ్రమకు కారణం ఏమవుతుంది, ఏం చేస్తారు? వంకర టింకర పిల్లలకు జన్మనిస్తారు. వారికి ఒకప్పుడు ముఖము ఉండదు, ఒకప్పుడు కాళ్లు ఉండవు, ఒకప్పుడు చేతులు ఉండవు. ఇలా వ్యర్థ వంశావళికి చాలా జన్మనిస్తారు. అంతేకాక దేనినైతే రచించారో దానినేం చేస్తారు? దానిని పాలించిన కారణంగా కష్టము చెయ్యవలసి వస్తుంది. ఇలాంటి రచన రచించిన కారణంగా ఎక్కువ శ్రమ చేసి అలసిపోతారు. అంతేకాక వ్యాకులపడ్తారు కూడా. చాలా కష్టమనిపిస్తుంది. మంచిదే కాని చాలా కష్టమని అంటారు. విడిచిపెట్టాలని కూడా ఉండదు, ఎగరాలని కూడా ఉండదు. కావున ఏం చెయ్యవలసి వస్తుంది? నడవాల్సి వస్తుంది. నడిచేందుకు తప్పకుండా శ్రమ కలుగుతుంది కదా. అందువలన ఇప్పుడు బలహీన రచనను సమాప్తి చేసినట్లయితే మానసిక శ్రమ నుండి విడుదల అవుతారు. తర్వాత నవ్వు వచ్చే విషయం ఏం చెప్తారు? ఇలాంటి రచన ఎందుకు చేస్తారని తండ్రి అంటారు. ఈ రోజులలో మనుష్యులు కూడా ఏం చెయ్యాలి, అన్నీ ఈశ్వరుడే ఇస్తాడని అంటారు కదా. మొత్తం దోషమంతా ఈశ్వరుని పై వేస్తారు. ఇలాంటి ఈ వ్యర్థ రచనను గురించి ఏం చెప్తారు? మేము కోరుకోవడం లేదు కాని మాయ వచ్చేస్తుంది. మేము కోరుకోవడం లేదు కాని జరిగిపోతుందని అంటారు. అందువలన సర్వశక్తివంతుడైన తండ్రికి పిల్లలైన మీరు యజమానులుగా అవ్వండి. రాజులుగా అవ్వండి. బలహీనత అనగా అధీనమైన ప్రజలు. యజమాని అనగా శక్తిశాలి రాజు. కావున యజమానిగా అయ్యి ఆహ్వానించండి. స్వ స్థితి అనే శ్రేష్ఠ సింహాసనం పై కూర్చోండి. సింహాసనం పై కూర్చొని శక్తులనే సేవాధారులను ఆహ్వానించండి, ఆజ్ఞాపించండి. మీ సేవాధారులు మీ ఆజ్ఞ పై నడవకుండా ఉండడం జరగదు. తర్వాత ఏం చెయ్యాలి? అని అనరు కదా. సహన శక్తి లేని కారణంగా శ్రమ చెయ్యవలసి వస్తుంది. ఇముడ్చుకునే శక్తి తక్కువగా ఉన్నందున ఇలా జరిగింది. మీ సేవాధారులు సమయానికి కార్యంలోకి రాకపోతే వారు సేవాధారులెలా అవుతారు? కార్యం పూర్తి అయిన తర్వాత సేవాధారులు వస్తే ఏమవుతుంది? ఎవరికైతే సమయం కొరకు మహత్వం ఉంటుందో వారి సేవాధారులు కూడా సమయ మహత్వం తెలుసుకొని హాజరవువుతారు. ఏ శక్తి లేక గుణము అయినా సమయానికి ప్రత్యక్షమవ్వకపోతే యజమానికి సమయ మహత్వం లేదని ఋజువవుతుంది. ఏం చెయ్యాలి? సింహాసనం పై కూర్చోవడం మంచిదా లేక శ్రమ చేయడం మంచిదా? ఇప్పుడు ఇంత సమయమిచ్చే అవసరం లేదు. శ్రమ చేయడం మంచిదా లేక యజమానిగా అవ్వడం మంచిదనిపిస్తుందా? ఏది మంచిగా అనిపిస్తుంది? వినిపించాను కదా! దీని కొరకు కేవలం ఈ ఒక్క అభ్యాసము సదా చేస్తూ ఉండండి. ''నిరాకారము నుండి సాకార శరీరం ఆధారముతో ఈ పని చేస్తున్నాను.'' మీరు చేసేవారిగా అయ్యి మీ కర్మేంద్రియాలతో చేయించండి. తమ నిరాకార వాస్తవిక స్వరూపాన్ని స్మృతిలో ఉంచుకుంటే వాస్తవిక స్వరూపం యొక్క గుణాలు, శక్తులు స్వతహాగానే ఉత్పన్నమౌతాయి. ఎలాంటి స్వరూపం ఉంటే అలాంటి గుణాలు, శక్తులు స్వతహాగానే కర్మలోకి వచ్చేస్తాయి. కన్య తల్గిగా అయినప్పుడు తల్లి స్వరూపంలో సేవా భావము, త్యాగము, స్నేహము, అలసట లేని సేవ మొదలైన గుణాలు, శక్తులు స్వతహాగానే ప్రత్యక్షం అవుతాయి కదా! కావున అనాది, అవినాశి స్వరూపం స్మృతిలో ఉన్నందున స్వతహాగానే ఈ గుణాలు మరియు శక్తులు ఎమర్జ్‌ అవుతాయి. స్వరూపం యొక్క స్మృతి స్థితిని స్వత:గానే తయారు చేస్తుంది. ఏం చెయ్యాలో అర్థమయిందా! కష్టము లేక శ్రమ అనే మాటను జీవితంలో సమాప్తి చేయండి. శ్రమ కారణంగా కష్టమనిపిస్తుంది. శ్రమ సమాప్తమైతే కష్టము అనే శబ్ధము కూడా స్వతహాగానే సమాప్తమవుతుంది. మంచిది.

సదా కష్టాన్ని సహజంగా చేసుకునేవారు, శ్రమను ప్రేమ లోకి మార్చుకునేవారు, సదా స్వ స్వరూప స్మృతి ద్వారా శ్రేష్ఠ శక్తులు మరియు గుణాలను అనుభవం చేసేవారు, సదా తండి స్నేహానికి బదులు ఇచ్చేవారు, తండి సమానంగా తయారయ్యేవారు, సదా శ్రేష్ఠ స్మృతి అనే శేష్ఠ్ర ఆసనం పై స్థితులై యజమానిగా అయ్యి సేవాధారుల ద్వారా కార్యము చేయించే రాజా పిల్లలు, యజమానులుగా అయ్యే పిల్లలు - ఇటువంటి వారికి బాప్‌దాదా ప్రియ స్మృతులు మరియు నమస్తే.

వ్యక్తిగత కలయిక (విదేశీ సోదర-సోదరీలతో) :- 1. సేవ తండ్రి తోడును అనుభవం చేయిస్తుంది. సేవకు వెళ్లడమంటే సదా తండ్రి జతలో ఉండటం. సాకార రూపంలో ఉండవచ్చు, ఆకార రూపంలో ఉండవచ్చు కానీ సేవాధారి పిల్లల జతలో తండ్రి సదా తోడుగానే ఉంటారు. చేయించేవారు చేయిస్తున్నారు, నడిపించేవారు నడిపిస్తున్నారు. అయితే స్వయం ఏం చేస్తున్నారు? నిమిత్తంగా అయ్యి ఆట్లాడుకుంటూ ఉంటారు. ఇలాగే అనుభవం అవుతూ ఉంది కదా? ఇలాంటి సేవాధారులు సఫలతకు అధికారులుగా అవుతారు. సఫలత జన్మ సిద్ధ అధికారము. సఫలత సదా మహాన్‌ పుణ్యాత్మగా అయ్యే అనుభవం చేయిస్తుంది. మహాన్‌ పుణ్యాత్మలుగా అయ్యేవారికి అనేకమంది ఆత్మల ఆశీర్వాదాల లిఫ్ట్‌ లభిస్తుంది. మంచిది.

ఇప్పుడైతే అందరి నోటి నుండి ''ఒక్కరే, ఒక్కటే'' అనే పాట వెలువడే రోజు కూడా రానున్నది. డ్రామాలో ఇదే పాత్ర మిగిలి ఉంది. ఇది జరుగుతూనే సమాప్తి అయిపోతుంది. ఇప్పుడు ఈ పాత్రను సమీపానికి తీసుకురావాలి. దీని కొరకు అనుభవం చేయించడమే విశేష ఆకర్షణకు సాధనము. జ్ఞానం వినిపిస్తూ ఉండండి, అనుభవం చేయిస్తూ ఉండండి. జ్ఞానం కేవలం విన్నందున సంతుష్టంగా అవ్వరు కాని జ్ఞానం వినిపిస్తూ అనుభవం కూడా చేయిస్తూ ఉంటే జ్ఞానానికి కూడా మహత్వం ఉంటుంది అంతేకాక ప్రాప్తి కారణంగా పోను పోను ఉత్సాహంలోకి కూడా వచ్చేస్తారు. వారందరి ఉపన్యాసాలు కేవలం జ్ఞానవంతంగా ఉంటాయి. మీ ఉపన్యాసాలు కేవలం జ్ఞానవంతమే కాదు, అనుభవం చేయించే అథారిటీ గలవిగా ఉండాలి. అనుభవాల అథారిటీతో మాట్లాడ్తూ అనుభవం చేయిస్తూ ఉండండి. కొంతమంది మంచి ఉపన్యాసకులు ఉంటారు. వారు మాట్లాడుతూ ఏడిపిస్తారు, నవ్విస్తారు కూడా. శాంతిలోకి, సైలెన్సులోకి కూడా తీసుకెళ్తారు. ఎలాంటి మాటలు మాట్లాడితే అలాంటి వాతావరణాన్ని హాలులో తయారు చేస్తారు. అదంతా తాత్కాలికము. వారు చెయ్యగలిగినప్పుడు మాస్టర్‌ సర్వశక్తివంతులైన మీరు చేయలేనిదేముంది? ఎవరైనా శాంతి అని మాట్లాడితే శాంతి వాతావరణం ఉండాలి. ఆనందం గురించి మాట్లాడితే ఆనందం కలిగించే వాతావరణం ఉండాలి. ఇలాంటి అనుభూతి చేయించే ఉపన్యాసాలు ప్రత్యక్షతా జెండాను ఎగిరేస్తాయి. ఏదో ఒక విశేషత చూస్తారు కదా! మంచిది - సమయం స్వతహాగానే శక్తులు నింపుతూ ఉంది. అంతా అయ్యే ఉంది, కేవలం రిపీట్‌ చెయ్యాలి.

వీడ్కోలు తీసుకునే సమయంలో దాది జానకిగారితో బాప్‌దాదా కలయిక :-

చూసి చూసి సంతోషిస్తూ ఉంటావు! అందరికంటే ఎక్కువ సంతోషం అనన్య పిల్లలకు ఉంటుంది కదా! వారు సదా సంతోషాల సాగరంలో ఓలలాడుతూ ఉంటారు. సుఖసాగరంలో సర్వ ప్రాప్తుల సాగరంలో ఓలలాడుతూ ఉంటారు. వారు ఇతరులను కూడా అదే సాగరంలో ఓలలాడేలా చేస్తారు. రోజంతా ఏం చేస్తారు? ఎవరికైనా సాగరంలో స్నానం చేయడం రాకపోతే ఏం చేస్తారు? చెయ్యి పట్టుకొని స్నానం చేయిస్తారు కదా! ఈ పనే చేస్తున్నారు. సుఖంలో ఓలలాడించండి, సంతోషంలో ఓలలాడించండి..... ఇలా చేస్తూ ఉన్నారు కదా! బిజీగా ఉండే మంచి పని లభించింది. ఎంత బిజీగా ఉంటున్నారు! సమయం ఉందా? ఇందులోనే సదా బిజీగా ఉన్నారు. కనుక ఇతరులు కూడా మిమ్ములను చూసి అనుసరిస్తారు. స్మృతి మరియు సేవ తప్ప ఇంకేమీ కనిపించదు. స్వత:గానే బుద్ధి స్మృతి మరియు సేవలోకి వెళ్తుంది. ఇంకెక్కడికి వెళ్లజాలదు. నడిపించాల్సిన అవసరం ఉండదు. నడుస్తూనే ఉంటుంది. దీనినే నేర్చుకొని, నేర్పిస్తున్నారని అంటారు. మంచి పని ఇచ్చారు కదా! తండ్రి తెలివిగలవారిగా తయారు చేసి వెళ్లారు కదా! బలహీనంగా తెలివి తక్కువగా వదిలిపెట్టి వెళ్లలేదు కదా! తెలివిగలవారిగా చేసి స్థానం ఇచ్చి వెళ్లారు కదా! తోడుగా అయితే ఉండమే ఉన్నారు కానీ నిమిత్తంగా అయితే చేశారు కదా. తెలిగలవారిగా చేసి సీటు ఇచ్చారు. సీటు ఇచ్చే ఆచారం ఇక్కడ నుండే మొదలయింది. సేవ చేసే సింహాసనం లేక సేవకు సీటు ఇచ్చి ముందుకు తీసుకెళ్లారు. ఇప్పుడు సాక్షిగా అయ్యి పిల్లలు ఎలా మున్ముందుకు వెళ్తున్నారో చూస్తున్నారు. తోడుకు తోడుగా కూడా ఉన్నారు, సాక్షికి సాక్షిగా కూడా ఉన్నారు. రెండు పాత్రలూ అభినయిస్తున్నారు. సాకార రూపంలో సాక్షి అని అంటారు. అవ్యక్త రూపంలో జతగా(తోడుగా) ఉన్నారని అంటారు. రెండు పాత్రలూ అభినయిస్తున్నారు. మంచిది.

వరదానము :- '' శ్వాస శ్వాసలో స్మృతి మరియు సేవల బ్యాలన్స్‌ ద్వారా ఆశీర్వాదాలను ప్రాప్తి చేసుకునే సదా ప్రసన్నచిత్త్‌ భవ ''
ఎలాగైతే స్మృతి లింకు సదా జోడింపబడి ఉండాలని అటెన్షన్‌ ఉంచుకుంటారో, అలా సేవలో కూడా సదా లింకు జోడింపబడి ఉండాలి. శ్వాస శ్వాసలో స్మృతి మరియు శ్వాస శ్వాసలో సేవ ఉండాలి. దీనినే బ్యాలన్స్‌ అని అంటారు. ఈ బ్యాలన్స్‌ ద్వారా సదా ఆశీర్వాదాలను అనుభవం చేస్తూ ఉంటారు. అంతేకాక ఆశీర్వాదాలతో పాలింపబడ్తున్నామనే శబ్ధము హృదయము నుండి వెలువడ్తుంది. శ్రమ నుండి, యుద్ధము నుండి విడుదల అవుతారు. ఏమిటి, ఎందుకు, ఎలా అనే ప్రశ్నలతో ముక్తులైతే సదా ప్రసన్నచిత్తులుగా ఉంటారు. తర్వాత సఫలత జన్మ సిద్ధ అధికార రూపంలో అనుభవమవుతుంది.

స్లోగన్‌ :- '' తండ్రితో బహుమతి తీసుకోవాలంటే స్వయంతో, తోటివారితో నిర్విఘ్నంగా ఉన్నారనే సర్టిపికెట్‌ జతలో ఉండాలి ''

English Murli 01/12/2019

01/12/19 Madhuban Avyakt BapDada Madhuban 15/03/85

The easy way to become free from hard work is to have the stage of the incorporeal form.
Out of love for the children, BapDada comes into sound from being in the stage of nirvana, beyond sound. What for? In order to give you children the experience of the stage of nirvana, beyond sound, the same as He is in, in order to take you to nirvana, the sweet home. The stage of nirvana is the stage of being free from negative thoughts. The stage of nirvana is the incorporeal stage. Whilst in the incorporeal, the stage of nirvana, you come into sound in corporeal forms. When coming into the corporeal, you have the awareness of the incorporeal form. I, the incorporeal being, am speaking with the support of the corporeal. When you have the incorporeal stage in your awareness whilst in the corporeal form, that is called coming into words and actions from the incorporeal through the corporeal. The original form is incorporeal and the corporeal form is the support. This double awareness of the incorporeal and the corporeal is powerful. Whilst taking the support of the corporeal, do not forget the incorporeal form. It is because you forget this that you have to make effort to remember. In worldly life, you automatically remember your physical form, that you are So-and-so and that you are carrying out that task at that time. The task changes, but your being So-and-so doesn’t change nor do you forget it. In the same way, let the original form that “I am an incorporeal soul” always automatically and constantly be remembered whenever you perform a task. Once you have this awareness and you have the introduction that you are an incorporeal soul – introduction means knowledge – then you know the form with the power of knowledge. How could you forget this after knowing it? With the power of knowledge, you don’t forget the awareness of the body even when you try to forget it. So, how can you then forget this soul-conscious form? So, ask yourself this and practise it. Whilst walking, moving around and carrying out any task, check whether the incorporeal is carrying out the task with the support of the corporeal. You will then automatically have the stage of being free from negative thoughts, the incorporeal stage and the stage that is free from obstacles; you will be liberated from that effort. You find it an effort when you repeatedly forget this. You then have to make effort to remember it. Why do you forget it? Should you forget this? BapDada is asking: Who are you? Are you corporeal or incorporeal? You are incorporeal, are you not? Whilst being incorporeal, why do you forget it? You forget your original form and you remember the support. Are you not amused with yourselves because of what you do? You are now amused, are you not? You forget the real thing and you remember what is false. Sometimes, BapDada is amazed by the children. You forget yourselves and what do you then do? You forget yourselves and then get distressed. You are able to call the Father from the incorporeal into the corporeal because of your love. So, are you not able to remain stable in the incorporeal stage, the same stage as the One you love? BapDada cannot bear to see the children working hard. Master almighty authorities and laboring! You master almighty authorities are the masters of all powers. Whatever power you invoke at any time with a pure thought, that power will become present in front of you masters. Would such a master, whose servers are all the powers, have to work hard or would he order them with pure thoughts? What would he do? You are kings, are you not? Or, are you subjects? Generally, what is a worthy child called? He is called a child-king, is he not? So, who are you? Are you child-kings or children who are dependent? You are souls who have a right, are you not? So, these powers and these virtues are all your servers. Invoke them and they become present in front of you. Because of their weaknesses, those who are powerful are defeated even though they have powerful weapons. Are you weak? You are courageous children, are you not? What would everyone say if the children of the Almighty Authority were weak? Would it look good? So learn how to invoke them and order them. However, whose orders would a servant obey? Those of one who is the master. The master himself becomes a servant. Someone who has to work hard is a servant, is he not? Have you now become free from this hard work of the mind? Physical hard work with your body when serving the yagya is a different matter. That too will not seem like hard work when you understand the importance of service of the yagya. When contact souls come to Madhuban and they see how food is prepared for so many people and, at the same time, everything else is also going on, they wonder how you are able to do such hard work. They are really amazed at how such a big task is being carried out. However, what do those who are doing this consider even this big task to be? Because of the importance of service, all of it seems like a game; it doesn’t seem like hard work. The form of hard work changes because you know this importance and because you love the Father. So the time has now come to become free from hard work of the mind. From the copper age onwards, you worked hard with your mind searching, being desperate and calling out. Because of working hard in your mind, the hard work for earning money also increased. What does anyone you ask today say? Earning money is not like going to your aunty’s home! With your hard work of the mind, you also increased the hard work of earning money and the body became ill. This is why there is hard work in doing anything with the body. There is hard work of the mind and hard work for money. Not just that, but today, there is also hard work in fulfilling the responsibility of love to your family. Sometimes one person sulks, sometimes another person sulks and then you are busy cajoling that person and trying to make it up with him or her. Today, something is yours and tomorrow, that would not be yours, it would be vice versa. So, you got tired working hard for all of those things, did you not? You were tired with your body, with your mind, with wealth and with relationships.

First of all, BapDada finishes the hard work of the mind because the seed is the mind. Hard work of the mind makes you experience working hard through the body and for money. When the mind is not right, then, when it comes to carrying out a task, you would say that you are unable to do it that day. You wouldn’t be ill, but you would feel like you had a fever of 103 degrees. So, hard work of your mind makes you experience hard work through your body. It is the same with money. If your mind is a little unwell, you would say that you have to work a lot, that it is very difficult to earn money or that the atmosphere is bad. However, when your mind is happy, you would say that nothing is a big deal. It is the same work, but the hard work of your mind would also make you experience hard work through your body. Weakness of the mind brings about weakness in the atmosphere. BapDada cannot bear to see the children working hard with their minds. You have worked hard for 63 births. Now, this one birth is a birth of pleasure, it is a birth of love, a birth of attainment, a birth of blessings. It is a birth of taking, of receiving help. So, why is there then hard work even in this birth? Therefore, now transform hard work into love. Finish it by knowing the importance of this.

Today, Bap and Dada were having a lot of chit-chat between themselves about the children’s hard work. Bap and Dada were smiling about what you were doing, about the reason for the hard work of the mind and what you do. You create all types of children, handicapped children, who sometimes don’t even have a face or a leg or an arm. You create a progeny of waste and then, because you have created that creation, what do you do? You have to work hard to sustain it. Because of creating such a creation, you have to work a lot harder and you then get tired and also disheartened. You then find it very difficult. “It is very good, but it is very difficult.” You don’t want to let go and you don’t want to fly. So, what will have to be done? You will have to walk and walking will definitely take effort. So, now stop creating a weak creation and you will be liberated from the hard work of the mind. What amusing things do you then say? The Father is asking why you create such a creation. You say what people say nowadays: What can I do when God gives that? You put all the blame on God. What do you say about this wasteful creation? I didn’t want it, but Maya came. I don’t want it, but it happens. Therefore, become masters, the children of the Almighty Authority. Become kings. “Weak” means dependent subjects. “A master” means a powerful king. So be a master and invoke. Sit on the elevated throne of your original stage. Sit on the throne and invoke the powers, your servers. Order them! It would then not be possible that your servers would not follow your orders. You would not then say, “What can I do? Because of not having the power to tolerate, I have to work hard.” “This happened because I lacked the power to accommodate.” If your servers are not useful to you when you need them, what type of servers are they? What would happen if your servers arrived when the task was over? When you give that importance to time, then, knowing the importance of time, your servers would also be present at the right time. If any power or virtue doesn’t emerge at the right time, it proves that the master doesn’t know the importance of time. So, what should you do? Is it good to sit on the throne or is it good to work hard? There is now no need to give time to this. Do you like working hard or do you like being a master? Which do you prefer? You were told that, for this, simply constantly continue with the one practice: “I, the incorporeal, am carrying out this task with the support of the corporeal.” Become karavanhar and make it happen through your physical organs. If you keep your real, incorporeal form in your awareness, the virtues and powers of the real form will automatically emerge. As is your form, so the virtues and powers of that form automatically start to act. When a kumari becomes a mother, then, in the form of a mother, the virtues and powers, such as serving, renunciation, love and tireless service emerge automatically. So, by remembering your eternal and imperishable form, these virtues and powers will automatically emerge. The form automatically creates the awareness and the stage. Do you understand what you have to do? Finish the word “hard work” in your life. You find something to be difficult because you have to work hard. When hard work finishes, the word “difficult” will also end automatically. Achcha.

To those who constantly make anything difficult easy, to those who change hard work into love, to those who experience their elevated powers and virtues with the awareness of their original form, to those who always give the Father the response of love, to those who become equal to the Father, to those who always sit on the elevated seat of an elevated awareness and as the master carry out a task through their servers, to such child-kings, master-children, BapDada’s love, remembrance and namaste.

BapDada meeting double-foreign brothers and sisters personally:

Service enables you to experience the Father’s company. To go on service means to stay constantly in the Father’s company. Whether you remain in the corporeal form or the subtle form, the Father is always with the server children. Karavanhar is making you do it, the One making everyone move is making you move, and what do you do? You become instruments and play the game. You experience this, do you not? You are such servers who claim a right to success, are you not? Success is your birthright. Success constantly gives you the experience of being a great, charitable soul. Those who are to become great charitable souls receive the lift of blessings from everyone. Achcha.

Now, the day will also come when the song will emerge from everyone’s lips, “There is just the One, this is the only One.” Just this part in the drama is still left. As soon as this happens, completion will take place. You now have to bring this part close. To give this experience is the special way to attract. Continue to give them knowledge and give them an experience. They are not content just to listen to knowledge, so whilst they are listening to knowledge, also continue to give them an experience. Then, they would understand the importance of knowledge and, because of their attainment, they would also feel that zeal and enthusiasm. Those people’s lectures are just knowledge-full. Let your lectures not just be knowledge-full, but let them also have the authority of experience. So, while you speak with the authority of experience, continue to give them an experience. For instance, those who are good speakers can make people cry or even laugh when they speak. In silence, they take them into silence. They make the atmosphere of the hall the same as whatever they are speaking about. That is only temporary. Since they are able to do it, then what can you master almighty authorities not achieve? When someone says “peace”, let there be an atmosphere of peace. When someone says “bliss”, let there be an atmosphere of bliss. Lectures that give such an experience will hoist the flag of revelation. They have to see some speciality. Achcha. Time is automatically filling you with powers. It is already accomplished, you just have to repeat it. Achcha.

BapDada meeting Dadi Janki at the time of taking leave

You are happy seeing all of this. The specially beloved children have the most happiness of all, do you not? Those who continue to move along in the waves of the ocean of happiness - the ocean of happiness and the ocean of all attainments - also continue to enable others to move along in the waves of those oceans. What do you do all day long? What do they do with someone who does not know how to bathe in the ocean? They hold his hands and bathe him, do they not? This is the work you do – move along in the waves of happiness, the waves of joy… you continue to do this, do you not? You have found good work to keep yourself busy with. How busy are you? Do you have any time? You are always busy with this. So, when others see you, they also follow you. It is simply remembrance and service and nothing else is visible. Automatically, your intellect goes to remembrance and service and nowhere else. You don’t have to make your intellect work, it works automatically. This is known as someone who has learnt something teaching others. You have been given good work. The Father went away having made you clever, did he not? He didn’t go having made you just so-so. He went, having made you clever and having given you a place. You always have His company, but He has made you an instrument. He made you clever and gave you a seat. The system of giving a seat started here. The Father moved on after having given you the throne of service and the seat of service. Now, He is watching as the detached Observer how the children are moving ahead of all. You have His company and He is also the Observer. He is playing both parts. In the corporeal form, He would be called the detached Observer and in the avyakt form, He would be called the Companion. He is playing both parts. Achcha.

Blessing: May you remain constantly happy and claim blessings by having a balance of remembrance and service in every breath.
Just as you pay attention to keeping your link of remembrance always connected, in the same way, let the link of service too always be connected. Let there be remembrance and service in every breath; this is known as keeping a balance. With this balance, you will constantly continue to experience blessings and the sound will emerge in your heart that you are being sustained with blessings. You will become free from having to work hard or having to battle. You will become free from the questions “What? Why? How?” and will always be happy. You will then experience success in the form of your birthright.

Slogan: In order to claim an award from the Father, you must have with you the certificate of yourself and your companions being free from obstacles.

Hindi Murli 01/12/2019

01-12-19 प्रात:मुरली ओम् शान्ति ''अव्यक्त-बापदादा'' रिवाइज: 15-03-85 मधुबन

मेहनत से छूटने का सहज साधन - निराकारी स्वरूप की स्थिति
बापदादा बच्चों के स्नेह में, वाणी से परे निर्वाण अवस्था से वाणी में आते हैं। किसलिए? बच्चों को आपसमान निर्वाण स्थिति का अनुभव कराने के लिए। निर्वाण स्वीट होम में ले जाने के लिए। निर्वाण स्थिति निर्विकल्प स्थिति है। निर्वाण स्थिति निर्विकारी स्थिति है। निर्वाण स्थिति से निराकारी सो साकार स्वरूपधारी बन वाणी में आते हैं। साकार में आते भी निराकारी स्वरूप की स्मृति, स्मृति में रहती है। मैं निराकार, साकार आधार से बोल रहा हूँ। साकार में भी निराकार स्थिति की स्मृति रहे - इसको कहते हैं निराकार सो साकार द्वारा वाणी में, कर्म में आना। असली स्वरूप निराकार है, साकार आधार है। यह डबल स्मृति निराकार सो साकार शक्तिशाली स्थिति है। साकार का आधार लेते निराकार स्वरूप को भूलो नहीं। भूलते हो इसलिए याद करने की मेहनत करनी पड़ती है। जैसे लौकिक जीवन में अपना शारीरिक स्वरूप स्वत: ही सदा याद रहता है कि मैं फलाना वा फलानी इस समय यह कार्य कर रही हूँ या कर रहा हूँ। कार्य बदलता है लेकिन मैं फलाना हूँ यह नहीं बदलता, न भूलता है। ऐसे मैं निराकार आत्मा हूँ, यह असली स्वरूप कोई भी कार्य करते स्वत: और सदा याद रहना चाहिए। जब एक बार स्मृति आ गई, परिचय भी मिल गया मैं निराकार आत्मा हूँ। परिचय अर्थात् नॉलेज। तो नॉलेज की शक्ति द्वारा स्वरूप को जान लिया। जानने के बाद फिर भूल कैसे सकते? जैसे नॉलेज की शक्ति से शरीर का भान भुलाते भी भूल नहीं सकते। तो यह आत्मिक स्वरूप भूल कैसे सकेंगे। तो यह अपने आपसे पूछो और अभ्यास करो। चलते फिरते कार्य करते चेक करो - निराकार सो साकार आधार से यह कार्य कर रहा हूँ! तो स्वत: ही निर्विकल्प स्थिति, निराकारी स्थिति, निर्विघ्न स्थिति सहज रहेगी। मेहनत से छूट जायेंगे। यह मेहनत तब लगती है जब बार-बार भूलते हो। फिर याद करने की मेहनत करते हो। भूलो ही क्यों, भूलना चाहिए? बापदादा पूछते हैं - आप हो कौन? साकार हो वा निराकार? निराकार हो ना! निराकार होते हुए भूल क्यों जाते हो! असली स्वरूप भूल जाते और आधार याद रहता? स्वयं पर ही हंसी नहीं आती कि यह क्या करते हैं! अब हंसी आती है ना? असली भूल जाते और नकली चीज़ याद आ जाती? बापदादा को कभी-कभी बच्चों पर आश्चर्य भी लगता है। अपने आपको भूल जाते और भूलकर फिर क्या करते? अपने आपको भूल हैरान होते हैं। जैसे बाप को स्नेह से निराकार से साकार में आह्वान कर ला सकते हो तो जिससे स्नेह है उस जैसे निराकार स्थिति में स्थित नहीं हो सकते हो! बापदादा बच्चों की मेहनत देख नहीं सकते हैं! मास्टर सर्वशक्तिवान और मेहनत? मास्टर सर्वशक्तिवान सर्व शक्तियों के मालिक हो। जिस शक्ति को जिस भी समय शुभ संकल्प से आह्वान करो वह शक्ति आप मालिक के आगे हाजिर है। ऐसे मालिक, जिसकी सर्व शक्तियाँ सेवाधारी हैं, वह मेहनत करेगा वा शुभ संकल्प का आर्डर करेगा? क्या करेगा, राजे हो ना कि प्रजा हो? वैसे भी जो योग्य बच्चा होता है उसको क्या कहते हैं? राजा बच्चे कहते हैं ना। तो आप कौन हो? राजा बच्चे हो कि अधीन बच्चे हो? अधिकारी आत्मायें हो ना। तो यह शक्तियाँ, यह गुण यह सब आपके सेवाधारी हैं, आह्वान करो और हाजिर। जो कमजोर होता है वह शक्तिशाली शस्त्र होते हुए भी कमजोरी के कारण हार जाते हैं। आप कमजोर हो क्या? बहादुर बच्चे हो ना! सर्व शक्तिवान के बच्चे कमजोर हों तो सब लोग क्या कहेंगे? अच्छा लगेगा? तो आह्वान करना, आर्डर करना सीखो। लेकिन सेवाधारी आर्डर किसका मानेगा? जो मालिक होगा। मालिक स्वयं सेवाधारी बन गये, मेहनत करने वाले तो सेवाधारी हो गये ना। मन की मेहनत से अब छूट गये! शरीर के मेहनत की यज्ञ सेवा अलग बात है। वह भी यज्ञ सेवा के महत्व को जानने से मेहनत नहीं लगती है। जब मधुबन में सम्पर्क वाली आत्मायें आती हैं और देखती हैं इतनी संख्या की आत्माओं का भोजन बनता है और सब कार्य होता है तो देख-देख कर समझती हैं यह इतना हार्डवर्क कैसे करते हैं! उन्हों को बड़ा आश्चर्य लगता है। इतना बड़ा कार्य कैसे हो रहा है! लेकिन करने वाले ऐसे बड़े कार्य को भी क्या समझते हैं? सेवा के महत्व के कारण यह तो खेल लगता है। मेहनत नहीं लगती। ऐसे महत्व के कारण बाप से मुहब्बत होने के कारण मेहनत का रूप बदल जाता है। ऐसे मन की मेहनत से अब छूटने का समय आ गया है। द्वापर से ढूँढ़ने की, तड़पने की, पुकारने की, मन की मेहनत करते आये हो। मन की मेहनत के कारण धन कमाने की भी मेहनत बढ़ती गई। आज किसे भी पूछो तो क्या कहते हैं? धन कमाना मासी का घर नहीं है। मन की मेहनत से धन के कमाई की भी मेहनत बढ़ा दी और तन तो बन ही गया रोगी, इसलिए तन के कार्य में भी मेहनत, मन की भी मेहनत, धन की भी मेहनत। सिर्फ इतना ही नहीं लेकिन आज परिवार में प्यार निभाने में भी मेहनत है। कभी एक रूसता है, कब दूसरा....फिर उसको मनाने की मेहनत में लगे रहते। आज तेरा है, कल तेरा नहीं फेरा आ जाता है। तो सब प्रकार की मेहनत करके थक गये थे ना। तन से, मन से, धन से, सम्बन्ध से, सबसे थक गये।
बापदादा पहले मन की मेहनत समाप्त कर देते क्योंकि बीज है मन। मन की मेहनत तन की, धन की मेहनत अनुभव कराती है। जब मन ठीक नहीं होगा तो कोई कार्य होगा तो कहेंगे आज यह होता नहीं। बीमार होगा नहीं लेकिन समझेगा मुझे 103 बुखार है। तो मन की मेहनत तन की मेहनत अनुभव कराती है। धन में भी ऐसे ही है। मन थोड़ा भी खराब होगा, कहेंगे बहुत काम करना पड़ता है। कमाना बड़ा मुश्किल है। वायुमण्डल खराब है। और जब मन खुश होगा तो कहेंगे कोई बड़ी बात नहीं। काम वही होगा लेकिन मन की मेहनत धन की मेहनत भी अनुभव कराती है। मन की कमजोरी वायुमण्डल की कमजोरी में लाती है। बापदादा बच्चों के मन की मेहनत नहीं देख सकते। 63 जन्म मेहनत की। अब एक जन्म मौजों का जन्म है, मुहब्बत का जन्म है, प्राप्तियों का जन्म है, वरदानों का जन्म है। मदद लेने का मदद मिलने का जन्म है। फिर भी इस जन्म में भी मेहनत क्यों? तो अब मेहनत को मुहब्बत में परिवर्तन करो। महत्व से खत्म करो।
आज बापदादा आपस में बहुत चिटचैट कर रहे थे, बच्चों की मेहनत पर। क्या करते हैं, बापदादा मुस्करा रहे थे कि मन की मेहनत का कारण क्या बनता है, क्या करते हैं? टेढ़े बाँके, बच्चे पैदा करते, जिसका कभी मुँह नहीं होता, कभी टांग नहीं, कभी बांह नहीं होती। ऐसे व्यर्थ की वंशावली बहुत पैदा करते हैं और फिर जो रचना की तो क्या करेंगे? उसको पालने के कारण मेहनत करनी पड़ती। ऐसी रचना रचने के कारण ज्यादा मेहनत कर थक जाते हैं और दिलशिकस्त भी हो जाते हैं। बहुत मुश्किल लगता है। है अच्छा लेकिन है बड़ा मुश्किल। छोड़ना भी नहीं चाहते और उड़ना भी नहीं चाहते। तो क्या करना पड़ेगा। चलना पड़ेगा। चलने में तो जरूर मेहनत लगेगी ना इसलिए अब कमजोर रचना बन्द करो तो मन की मेहनत से छूट जायेंगें। फिर हँसी की बात क्या कहते हैं? बाप कहते यह रचना क्यों करते, तो जैसे आजकल के लोग कहते हैं ना-क्या करें ईश्वर दे देता है। दोष सारा ईश्वर पर लगाते हैं, ऐसे यह व्यर्थ रचना पर क्या कहते? हम चाहते नहीं हैं लेकिन माया आ जाती है। हमारी चाहना नहीं है लेकिन हो जाता है इसलिए सर्वशक्तिवान बाप के बच्चे मालिक बनो। राजा बनो। कमजोर अर्थात् अधीन प्रजा। मालिक अर्थात् शक्तिशाली राजा। तो आह्वान करो मालिक बन करके। स्वस्थिति के श्रेष्ठ सिंहासन पर बैठो। सिंहासन पर बैठ के शक्ति रूपी सेवाधारियों का आह्वान करो। आर्डर दो। हो नहीं सकता कि आपके सेवाधारी आपके आर्डर पर न चलें। फिर ऐसे नहीं कहेंगे क्या करें सहन शक्ति न होने के कारण मेहनत करनी पड़ती है। समाने की शक्ति कम थी इसलिए ऐसा हुआ। आपके सेवाधारी समय पर कार्य में न आवें तो सेवाधारी क्या हुए? कार्य पूरा हो जाए फिर सेवाधारी आवें तो क्या होगा! जिसको स्वयं समय का महत्व है उसके सेवाधारी भी समय पर महत्व जान हाजिर होंगे। अगर कोई भी शक्ति वा गुण समय पर इमर्ज नहीं होता है तो इससे सिद्ध है कि मालिक को समय का महत्व नहीं है। क्या करना चाहिए? सिंहासन पर बैठना अच्छा या मेहनत करना अच्छा? अभी इसमें समय देने की आवश्यकता नहीं है। मेहनत करना ठीक लगता या मालिक बनना ठीक लगता? क्या अच्छा लगता है? सुनाया ना - इसके लिए सिर्फ यह एक अभ्यास सदा करते रहो - “निराकार सो साकार के आधार से यह कार्य कर रहा हूँ।'' करावनहार बन कर्मेन्द्रियों से कराओ। अपने निराकारी वास्तविक स्वरूप को स्मृति में रखेंगे तो वास्तविक स्वरूप के गुण शक्तियाँ स्वत: ही इमर्ज होंगे। जैसा स्वरूप होता है वैसे गुण और शक्तियाँ स्वत: ही कर्म में आते हैं। जैसे कन्या जब मां बन जाती है तो माँ के स्वरूप में सेवा भाव, त्याग, स्नेह, अथक सेवा आदि गुण और शक्तियाँ स्वत: ही इमर्ज होती हैं ना। तो अनादि अविनाशी स्वरूप याद रहने से स्वत: ही यह गुण और शक्तियाँ इमर्ज होंगे। स्वरूप स्मृति स्थिति को स्वत: ही बनाता है। समझा क्या करना है! मेहनत शब्द को जीवन से समाप्त कर दो। मुश्किल मेहनत के कारण लगता है। मेहनत समाप्त तो मुश्किल शब्द भी स्वत: ही समाप्त हो जायेगा। अच्छा!
सदा मुश्किल को सहज करने वाले, मेहनत को मुहब्बत में बदलने वाले, सदा स्व स्वरूप की स्मृति द्वारा श्रेष्ठ शक्तियों और गुणों को अनुभव करने वाले, सदा बाप को स्नेह का रेसपान्ड देने वाले, बाप समान बनने वाले, सदा श्रेष्ठ स्मृति के श्रेष्ठ आसन पर स्थित हो मालिक बन सेवाधारियों द्वारा कार्य कराने वाले, ऐसे राजे बच्चों को, मालिक बच्चों को बापदादा का यादप्यार और नमस्ते।
पर्सनल मुलाकात-(विदेशी भाई बहनों से)
1) सेवा बाप के साथ का अनुभव कराती है। सेवा पर जाना माना सदा बाप के साथ रहना। चाहे साकार रूप में रहें, चाहे आकार रूप में। लेकिन सेवाधारी बच्चों के साथ बाप सदा साथ है ही है। करावनहार करा रहा है, चलाने वाला चला रहा है और स्वयं क्या करते हैं? निमित्त बन खेल खेलते रहते हैं। ऐसे ही अनुभव होता है ना? ऐसे सेवाधारी सफलता के अधिकारी बन जाते हैं। सफलता जन्म सिद्ध अधिकार है, सफलता सदा ही महान पुण्यात्मा बनने का अनुभव कराती है। महान पुण्य आत्मा बनने वालों को अनेक आत्माओं के आशीर्वाद की लिफ्ट मिलती है। अच्छा-
अभी तो वह भी दिन आना ही है जब सबके मुख से “एक हैं, एक ही हैं'' यह गीत निकलेंगे। बस ड्रामा का यही पार्ट रहा हुआ है। यह हुआ और समाप्ति हुई। अब इस पार्ट को समीप लाना है। इसके लिए अनुभव कराना ही विशेष आकर्षण का साधन है। ज्ञान सुनाते जाओ और अनुभव कराते जाओ। ज्ञान सिर्फ सुनने से सन्तुष्ट नहीं होते लेकिन ज्ञान सुनाते हुए अनुभव भी कराते जाओ तो ज्ञान का भी महत्व है और प्राप्ति के कारण आगे उत्साह में भी आ जाते हैं। उन सबके भाषण तो सिर्फ नॉलेजफुल होते हैं। आप लोगों के भाषण सिर्फ नॉलेजफुल नहीं हों लेकिन अनुभव की अथॉरिटी वाले हों। और अनुभवों की अथॉरिटी से बोलते हुए अनुभव कराते जाओ। जैसे कोई-कोई जो अच्छे स्पीकर होते हैं, वह बोलते हुए रूला भी देते हैं, हँसा भी देते हैं। शान्ति में, साइलेन्स में भी ले जायेंगे। जैसी बात करेंगे वैसा वायुमण्डल हाल का बना देते हैं। वह तो हुए टैप्रेरी। जब वह कर सकते हैं तो आप मास्टर सर्वशक्तिवान क्या नहीं कर सकते। कोई “शान्ति'' बोले तो शान्ति का वातावरण हो, आनंद बोले तो आनंद का वातवरण हो। ऐसे अनुभूति कराने वाले भाषण, प्रत्यक्षता का झण्डा लहरायेंगे। कोई तो विशेषता देखेंगे ना। अच्छा - समय स्वत: ही शक्तियाँ भर रहा है। हुआ ही पड़ा है, सिर्फ रिपीट करना है। अच्छा।
विदाई के समय दादी जानकी जी से बापदादा की मुलाकात
देख-देख हर्षित होती रहती हो! सबसे ज्यादा खुशी अनन्य बच्चों को है ना! जो सदा ही खुशियों के सागर में लहराते रहते हैं। सुख के सागर में, सर्व प्राप्तियों के सागर में लहराते ही रहते हैं, वह दूसरों को भी उसी सागर में लहराते हैं। सारा दिन क्या काम करती हो? जैसे कोई को सागर में नहाना नहीं आता है तो क्या करते? हाथ पकड़कर नहलाते हैं ना! यही काम करती हो, सुख में लहराओ, खुशी में लहराओ... ऐसे करती रहती हो ना! बिज़ी रहने का कार्य अच्छा मिल गया है। कितना बिजी रहती हो? फुर्सत है? इसी में सदा बिज़ी हैं, तो दूसरे भी देख फालो करते हैं। बस, याद और सेवा के सिवाए और कुछ दिखाई नहीं देता। आटोमेटिकली बुद्धि याद और सेवा में ही जाती है और कहाँ जा नहीं सकती। चलाना नहीं पड़ता, चलती ही रहती है। इसको कहते हैं सीखे हुए सिखा रहे हैं। अच्छा काम दे दिया है ना। बाप होशियार बनाकर गये हैं ना। ढीलाढाला तो नहीं छोड़कर गये। होशियार बनाकर, जगह देकर गये हैं ना। साथ तो हैं ही लेकिन निमित्त तो बनाया ना। होशियार बनाकर सीट दिया है। यहाँ से ही सीट देने की रस्म शुरू हुई है। बाप सेवा का तख्त वा सेवा की सीट देकर आगे बढ़े, अभी साक्षी होकर देख रहे हैं, कैसे बच्चे आगे से आगे बढ़ रहे हैं। साथ का साथ भी है, साक्षी का साक्षी भी। दोनों ही पार्ट बजा रहे हैं। साकार रूप में साक्षी कहेंगे, अव्यक्त रूप में साथी कहेंगे। दोनों ही पार्ट बजा रहे हैं। अच्छा!

वरदान: श्वांसों श्वांस याद और सेवा के बैलेन्स द्वारा ब्लैसिंग प्राप्त करने वाले सदा प्रसन्नचित भव
जैसे अटेन्शन रखते हो कि याद का लिंक सदा जुटा रहे वैसे सेवा में भी सदा लिंक जुटा रहे। श्वांसों श्वांस याद और श्वांसों श्वांस सेवा हो - इसको कहते हैं बैलेन्स, इस बैलेन्स से सदा ब्लैसिंग का अनुभव करते रहेंगे और यही आवाज दिल से निकलेगा कि आशीर्वादों से पल रहे हैं। मेहनत से, युद्ध से छूट जायेंगे। क्या, क्यों, कैसे इन प्रश्नों से मुक्त हो सदा प्रसन्नचित रहेंगे। फिर सफलता जन्म सिद्ध अधिकार के रूप में अनुभव होगी।

स्लोगन: बाप से इनाम लेना है तो स्वयं से और साथियों से निर्विघ्न रहने का सर्टीफिकेट साथ हो।

Friday, November 29, 2019

Telugu Murli 30/11/2019

30-11-2019 ఉదయము మురళి ఓంశాంతి బాప్‌దాదా మధువనము

'' మధురమైన పిల్లలారా - పిల్లలైన మిమ్ములను భక్తాత్మల నుండి జ్ఞానీ ఆత్మలుగా, పతితుల నుండి పావనంగా చేసేందుకు తండ్రి వచ్చారు ''

ప్రశ్న :- జ్ఞానయుక్తమైన పిల్లలు ఎల్లప్పుడూ ఏ చింతనలో ఉంటారు ?
జవాబు :- నేను అవినాశి ఆత్మను, ఈ శరీరము వినాశనమయ్యేది. నేను 84 శరీరాలు ధరించాను, ఇప్పుడిది అంతిమ జన్మ. ఆత్మ ఎప్పుడూ చిన్నదిగా, పెద్దదిగా అవ్వదు. చిన్నదిగా, పెద్దదిగా అయ్యేది శరీరమే. ఈ కనులు శరీరములో ఉన్నాయి. కానీ కనులతో చూచేది ఆత్మనైన నేను. బాబా ఆత్మలకే జ్ఞాన మూడవ నేత్రమునిస్తారు. వారు కూడా శరీరాన్ని ఆధారంగా తీసుకోనంతవరకు చదివించలేరు. జ్ఞానయుక్తమైన పిల్లలెప్పుడూ ఇలాంటి చింతనే చేస్తారు.

ఓంశాంతి. ఇలా అనింది ఎవరు? ఆత్మనే. అవినాశి ఆత్మ శరీరము ద్వారా అంటుంది. శరీరము మరియు ఆత్మలో ఎంత తేడా ఉంది. ఈ పంచ తత్వాల శరీరము పెద్ద తోలుబొమ్మ వలె తయారవుతుంది. భలే చిన్నదిగా ఉన్నా, ఆత్మ కంటే ఎప్పుడూ పెద్దదిగానే ఉంటుంది. మొదట చాలా చిన్నదిగా ఉన్న పిండము కొంచెము పెద్దదైనప్పుడు ఆత్మ అందులో ప్రవేశిస్తుంది. శరీరము పెద్దదవుతూ, అవుతూ ఇంత పెద్దదైపోతుంది. ఆత్మ చైతన్యమైనది కదా. ఆత్మ ప్రవేశించనంత వరకు శరీరము దేనికీ పనికిరాదు. ఎంతో గొప్ప తేడా ఉంది. మాట్లాడేది, నడిచేది కూడా ఆత్మనే. అది ఎంతో సూక్ష్మమైన బిందువు. అది ఎప్పుడూ చిన్నదిగా, పెద్దదిగా అవ్వదు, వినాశనమవ్వదు. నేను అవినాశి ఆత్మను. శరీరము వినాశనమయ్యేదని ఇప్పుడు పరమాత్మ తండ్రి అర్థం చేయించారు. అందులో నేను ప్రవేశించి పాత్రను అభినయిస్తాను. ఈ విషయాల గురించి మీరు ఇప్పుడు మాత్రమే ఆలోచిస్తారు. ఇంతకుముందు మీకు ఆత్మ గురించి గానీ, పరమాత్మ గురించి గానీ తెలియదు. కేవలం ఓ పరమపిత పరమాత్మా ! అని నామమాత్రానికి అనేవారు. స్వయాన్ని ఆత్మగా భావించేవారు. తర్వాత ఎవరో, మీరే పరమాత్మ అని అనేశారు. అలా తెలిపినవారు ఎవరు? - ఈ భక్తిమార్గపు గురువులు, శాస్త్రాలు. సత్యయుగములో ఇలా ఎవ్వరూ చెప్పరు. మీరు నా పిల్లలు అని ఇప్పుడు తండ్రి అర్థం చేయించారు. ఆత్మ సహజమైనది. శరీరము అసహజమైన మట్టితో తయారైనది. ఆత్మ ఉంటేనే శరీరము మాట్లాడ్తుంది, నడుస్తూ ఉంటుంది. ఇప్పుడు పిల్లలైన ఆత్మలకు ఆ తండ్రే వచ్చి అర్థం చేయించారు. నిరాకార శివబాబా ఈ సంగమ యుగములోనే, ఈ శరీరములో వచ్చి వినిపిస్తున్నారు. ఈ కళ్ళు శరీరములోనే ఉంటాయి, ఇప్పుడు తండ్రి జ్ఞాన చక్షువునిస్తారు. ఆత్మలో జ్ఞానము లేకుంటే అజ్ఞాన చక్షువు అని అంటారు. తండ్రి వచ్చినప్పుడు మాత్రమే ఆత్మకు జ్ఞాన నేత్రము లభిస్తుంది. అంతా చేసేది ఆత్మనే. ఆత్మ శరీరము ద్వారా కర్మ చేస్తుంది. ఇప్పుడు తండ్రి ఈ శరీరాన్ని ధరించి ఉన్నారని మీరు గ్రహించారు. తన రహస్యాన్ని కూడా తెలుపుతున్నారు అంతేకాక సృష్టి ఆదిమధ్యాంతాల రహస్యాన్ని కూడా తెలుపుతున్నారు. నాటకాన్ని గురించిన సంపూర్ణ జ్ఞానమును కూడా ఇస్తున్నారు. మొదట మీకు కూడా ఏమీ తెలిసేది కాదు. అవును, ఇది నాటకమే. సృష్టి చక్రము తిరుగుతూ ఉంది, కానీ ఎలా తిరుగుతూ ఉందో ఎవ్వరికీ తెలియదు. రచయిత-రచనల ఆదిమధ్యాంతాల జ్ఞానము ఇప్పుడు మాత్రమే మీకు లభిస్తోంది. మిగిలినదంతా భక్తియే. తండ్రియే వచ్చి మిమ్ములను జ్ఞానీ ఆత్మలుగా చేస్తున్నారు, మొదట మీరు భక్తాత్మలుగా ఉండేవారు. ఆత్మలైన మీరు భక్తి చేసేవారు, మీరిప్పుడు జ్ఞానమును వింటున్నారు. భక్తిని అంధకారమని అంటారు. భక్తి ద్వారా భగవంతుడు లభిస్తారని అనరు. భక్తి పాత్ర మరియు జ్ఞాన పాత్ర కూడా ఉందని తండ్రి అర్థం చేయించారు. భక్తి చేయునప్పుడు ఏ సుఖము లభించలేదని మీకు తెలుసు. భక్తి చేస్తూ మోసపోతూ ఉండేవారు. తండ్రి కోసము అన్వేషిస్తూ ఉండేవారు. యజ్ఞతపాలు, దానపుణ్యాలు మొదలైనవి చేస్తూ వెతుకుతూ వెతుకుతూ మోసపోతూ అలసిపోయి విసిగిపోతారని మీరు అర్థం చేసుకున్నారు. దిగజారారు కనుక తమోప్రధానంగా అయిపోయారు. అసత్య పనులు చేసి ఛీ-ఛీగా తయారవుతారు, పతితులుగా కూడా అయ్యారు. పావనంగా అయ్యేందుకు భక్తి చేశారని కాదు. భగవంతుని ద్వారా పావనంగా అవ్వకుండా మనము పావన ప్రపంచానికి వెళ్లలేము. పావనంగా అవ్వకుండా భగవంతునితో కలవలేము అందుకే వచ్చి పావనంగా చేయమని భగవంతుని వేడుకుంటారు. పతితులే పావనంగా అయ్యేందుకు భగవంతునితో మిలనము చేస్తారు. పావనుల(సత్యయుగములో)తో భగవంతుడు కలవరు. సత్యయుగములోని లక్ష్మీనారాయణులతో భగవంతుడు మిలనము చేస్తారా ? భగవంతుడే వచ్చి పతితులైన మిమ్ములను పావనంగా చేస్తారు, తర్వాత మీరు ఈ శరీరాన్ని వదిలేస్తారు. పావనంగా అయితే ఈ తమోప్రధాన పతిత సృష్టిలో ఉండలేరు. తండ్రి మిమ్ములను పావనంగా చేసి అదృశ్యమైపోతారు. డ్రామాలో వారి పాత్రే అద్భుతమైనది. ఈ కనులకు ఆత్మ కనిపించదు ఒకవేళ ఆత్మ సాక్షాత్కారమైనా అర్థము చేసుకోలేరు. వీరు ఫలానావారు, ఫలనావారు అని అందరి గురించి తెలుసుకోగలరు, స్మృతిస్తారు. ఫలానావారిది చైతన్యములో సాక్షాత్కారము చేసుకోవాలని కోరుకుంటారు, ఇంకేమీ లక్ష్యపెట్టరు. సరే చైతన్యంగా సాక్షాత్కారము అవుతారనుకోండి, ఆ తర్వాత ఏమవుతుంది? సాక్షాత్కారమై మళ్లీ అదృశ్యమైపోతారు. అల్పకాల క్షణ భంగుర సుఖము పొందే ఆశ పూర్తి అవుతుంది, దానిని అల్పకాల క్షణభంగుర సుఖమని అంటారు. సాక్షాత్కారమవ్వాలనే కోరిక ఉండేది, అది పూర్తి అయింది. కాని ఇక్కడ ముఖ్యమైన విషయము ఏమిటంటే - పతితుల నుండి పావనంగా అయితే దేవతలుగా అవుతారు అనగా స్వర్గములోకి వెళ్తారు.

శాస్త్రాలలో కల్పము లక్షల సంవత్సరాలని వ్రాసేశారు. కలియుగము ఇంకా 40 వేల సంవత్సరాలుందని భావిస్తారు కాని వాస్తవానికి కల్పమంతా కలిసి 5 వేల సంవత్సరాలే అని తండ్రి తెలిపిస్తున్నారు. కనుక మానవులు అంధకారములో ఉన్నారు కదా. దీనినే గాడాంధకారమని అంటారు. జ్ఞానము ఎవరిలోనూ లేదు. అదంతా భక్తి. రావణుడు వచ్చినప్పటి నుండే భక్తి ప్రారంభమయింది. తండ్రి జ్ఞానముతో వస్తారు. తండ్రి నుండి ఒక్కసారి మాత్రమే జ్ఞాన వారసత్వము లభిస్తుంది. పదే పదే లభించదు. అక్కడ మీరు ఎవ్వరికీ జ్ఞానమివ్వరు, అవసరమే లేదు. అజ్ఞానములో ఉన్నవారికే జ్ఞానము లభిస్తుంది. తండ్రిని గురించి ఎవ్వరికీ తెలియదు. వారిని నిందించకుండా మాట్లాడరు. ఈ విషయము కూడా పిల్లలైన మీరిప్పుడు తెలుసుకున్నారు. ఈశ్వరుడు సర్వవ్యాపి కాదని మీరంటారు. వారు ఆత్మలైన మనకు తండ్రి. వారేమో పరమాత్మ రాళ్లు-రప్పలలో ఉన్నారని అంటారు, భక్తి పూర్తిగా భిన్నమైనదని, అందులో జ్ఞానము కొద్దిగా కూడా లేదని పిల్లలైన మీరు చాలా బాగా అర్థం చేసుకున్నారు. సమయం పూర్తిగా మారిపోతుంది. భగవంతుని పేరు కూడా మారిపోతుంది, తర్వాత మనుష్యుల పేరు కూడా మారిపోతుంది. మొదట దేవతలు తర్వాత క్షత్రియులు, వైశ్యులు, శూద్రులు అని అంటారు. వారు దైవీగుణాలు గల మానవులు. వీరు ఆసురీగుణాలు ఉండే మనుష్యులు. పూర్తి ఛీ-ఛీ (అసహ్యము, మురికి)గా ఉన్నారు. గురునానక్‌ కూడా పరమాత్ముని - అశంక్‌ చోర్‌ అని అన్నారు. మనుష్యులెవరినైనా కోరికల దొంగ(అశంక్‌ చోర్‌) అని అంటే వెంటనే ఎందుకిలా తిడుతున్నారని అంటారు. ఇవన్నీ ఆసురీ సంప్రదాయాలని తండ్రి అంటున్నారు. రావణ సంప్రదాయమేదో, రాముని సంప్రదాయమేదో, తండ్రి మీకు స్పష్టపరచి తెలుపుతున్నారు. గాంధీజీ కూడా మాకు రామరాజ్యము కావాలని అనేవారు. రామరాజ్యములో అందరూ నిర్వికారులుగా ఉంటారు. రావణ రాజ్యములోనివారంతా వికారులుగా ఉన్నారు. దీని పేరే వేశ్యాలయము, రౌరవ నరకము కదా. ఇప్పటి మానవులు విషయవైతరణీ నదిలో పడి ఉన్నారు. మనుష్యులు, జంతువులు అందరూ సమానంగా ఉన్నారు. మనుష్యులకు ఏ మహిమా లేదు. 5 వికారాల పై పిల్లలైన మీరు విజయము పొంది మనుష్యుల నుండి దేవతా పదవిని పొందుతారు, మిగిలిన వారంతా సమాప్తమైపోతారు. దేవతలను సంపూర్ణ నిర్వికారులని, అసురులను సంపూర్ణ వికారులని అంటారు. వారు 16 కళా సంపూర్ణులు, వీరు ఏ కళలు లేనివారు. అందరూ కళావిహీనమైనవారు. ఇప్పుడీ తండ్రి కూర్చుని పిల్లలకు అర్థం చేయిస్తున్నారు - పాత ఆసురీ ప్రపంచాన్ని పరివర్తన(చేంజ్‌ / జష్ట్రaఅస్త్రవ) చేసేందుకు తండ్రి వస్తారు. రావణ రాజ్యపు వేశ్యాలయమును శివాలయంగా చేస్తారు. వారు ఇక్కడే త్రిమూర్తి భవనము, త్రిమూర్తి మార్గము(త్రిమూర్తి హౌస్‌, త్రిమూర్తి రోడ్‌) అని పేర్లు పెట్టారు. ఇంతకుముందు ఈ పేర్లేవీ ఉండేవి కావు. ఇప్పుడేం జరగాలి? ఈ మొత్తం ప్రపంచమంతా ఎవరిది? పరమాత్మదే కదా. పరమాత్ముని ప్రపంచము అర్ధకల్పము పవిత్రంగా, అర్ధకల్పము అపవిత్రంగా ఉంటుంది. సృష్టికర్త (క్రియేటర్‌) అని బాబాకే చెప్తారు కదా. కనుక ఈ ప్రపంచము వారిదే కదా. యజమాని నేనే అని తండ్రి అంటున్నారు. నేను బీజరూపాన్ని, చైతన్యాన్ని, జ్ఞానసాగరుడను. నాలో పూర్తి జ్ఞానమంతా ఉంది, మరెవ్వరిలోనూ ఈ జ్ఞానము లేదు. ఈ సృష్టి ఆదిమధ్యాంతాల జ్ఞానము బాబాలోనే ఉందని మీరు తెలుసుకోగలరు. మిగిలినవన్నీ కట్టుకథలే, ప్రలోభాలే, ప్రగల్భాలే. ముఖ్యమైన అసత్యమేమిటి అంటే మీరు నన్ను రాయి-రప్పలలో, కుక్క- పిల్లిలో ఉన్నారని అనుకొని కూర్చుని ఉన్నారు. మీకు ఎంత దుర్దశ పట్టింది.

కొత్త ప్రపంచ మానవులకు, పాత ప్రపంచ మానవులకు రాత్రికి-పగలుకు ఉన్నంత వ్యత్యాసముంది. అర్ధకల్పము నుండి అపవిత్ర మనుష్యులు పవిత్ర దేవతలకు నతమస్తకులై(తల వంచి) నమస్కరిస్తారు. మొట్టమొదట శివబాబానే పూజిస్తారని పిల్లలకు అర్థం చేయించారు. ఆ శివబాబాయే మిమ్ములను పూజారుల నుండి పూజ్యులుగా చేస్తారు, రావణుడు మిమ్ములను పూజ్యుల నుండి పూజారులుగా చేస్తాడు మళ్లీ తండ్రి డ్రామా ప్లాను అనుసారంగా మిమ్ములను పూజ్యులుగా చేస్తారు. రావణుడు మొదలైన పేేర్లు అయితే ఉన్నాయి కదా. దశరా ఉత్సవాలకు బయట(విదేశాల) నుండి ఎంతోమందిని ఆహ్వానిస్తారు, కానీ అర్థము ఏ మాత్రము తెలియదు. దేవతలను ఎంతగానో నిందిస్తారు. ఇలాంటి విషయాలు అసలు లేనే లేవు. ఈశ్వరుడు నావ-రూపాలకు భిన్నమని అంటారు అనగా లేరని అర్థము. అలాగే ఇక్కడ తయారుచేసే నాటకాలు మొదలైనవేవి వాస్తవానికి లేనే లేవు. ఇదంతా మానవుల బుద్ధి. మనుష్య మతమును ఆసురీ మతమని అంటారు. యథారాజా-రాణి తథా ప్రజలు......... అందరూ అలానే తయారవుతారు. దీనిని దానవ(డెవిల్‌) ప్రపంచమంటారు. అందరూ ఒకరినొకరు నిందించుకుంటూ ఉంటారు. ఆత్మ అని తెలుసుకొని తండ్రి స్మృతిలో కూర్చోండి. అజ్ఞాన కాలములో పరమాత్మ పైన ఉంటారని భావించేవారు. కానీ ఇప్పుడు తండ్రి ఇక్కడకు వచ్చారని తెలుసు. అందువలన పైన ఉంటారని అనుకోరు. మీరు తండ్రిని ఇక్కడకు పిలిచారు, ఈ శరీరములోకి రమ్మని పిలిచారు. మీరు మీ మీ సేవాకేంద్రాలలో ఉన్నప్పుడు శివబాబా మధువనములో వీరి శరీరములో ఉన్నారని భావిస్తారు. భక్తిమార్గములో పరమాత్మ పైన ఉంటారని భావించేవారు. ఓ భగవంతా!........... ఇప్పుడు మీరు బాబాను ఎక్కడ స్మృతి చేస్తారు? కూర్చుని ఏం చేస్తారు? బ్రహ్మ శరీరములో ఉన్నారంటే ఇక్కడే స్మృతి చేయాలని మీకు తెలుసు. పైన లేరు. పురుషోత్తమ సంగమ యుగములో ఇక్కడకు వచ్చారు. మిమ్ములను ఇంత ఉన్నతంగా తయారు చేసేందుకు వచ్చాను. పిల్లలైన మీరు ఇక్కడే స్మృతి చేస్తారు. భక్తులు ఇప్పుడు కూడా పైననే స్మృతి చేస్తారు. మీరు విదేశాలలో ఉన్నా బ్రహ్మ శరీరములో శివబాబా ఉన్నారని అంటారు. శరీరమేమో తప్పకుండా కావాలి కదా. మీరు ఎక్కడ కూర్చుని ఉన్నా ఇక్కడే స్మృతి చేస్తారు కదా. బ్రహ్మ శరీరములోనే స్మృతి చేయవలసి వస్తుంది. చాలామంది బుద్ధిహీనులు బ్రహ్మను గౌరవించరు, బ్రహ్మను స్మృతి చేయవద్దని బాబా చెప్పరు. బ్రహ్మ లేకుంటే శివబాబా ఎలా గుర్తుకు వస్తారు. తండ్రి చెప్తున్నారు - నేను ఈ శరీరంలో ఉన్నాను, ఇందులో నన్ను స్మృతి చేయండి. అందుకే మీరు బాప్‌(తండ్రి) దాదా(అన్న) - ఇద్దరినీ స్మృతి చేస్తారు. వీరిలో వీరి ఆత్మ ఉందని బుద్ధిలో జ్ఞానముంది. శివబాబాకు తన స్వంత శరీరము లేదు. నేను ప్రకృతిని ఆధారంగా తీసుకుంటాను. తండ్రి కూర్చుని ఈ బ్రహ్మాండము మరియు ఈ సృష్టి ఆదిమధ్యాంతాల రహస్యాన్ని తెలిపిస్తున్నారు. ఇతరులెవ్వరికీ ఇది తెలియనే తెలియదు. మీరు, నేను నివసించేది బ్రహ్మతత్వములోనే. సుప్రీమ్‌ అయిన పరమాత్మ మరియు సుప్రీమ్‌ కానీ ఆత్మలుంటున్న ఆ బ్రహ్మలోకము శాంతిధామమే. శాంతిధామము చాలా మధురమైన పేరు. ఈ విషయాలన్నీ మీ బుద్ధిలో ఉన్నాయి. మనము వాస్తవానికిి బ్రహ్మమహాతత్వ నివాసులము. దానిని నిర్వాణధామము, వానప్రస్థము అని అంటారు. ఈ విషయాలన్నీ ఇప్పుడు మీ బుద్ధిలో ఉన్నాయి. భక్తిమార్గములో ఉన్నప్పుడు ఒక్క అక్షరము జ్ఞానము కూడా తెలియదు. ఇది పురుషోత్తమ సంగమ యుగము. పరివర్తన చెందే సమయము. పాత ప్రపంచములో అసురులుంటారు, నూతన ప్రపంచములో దేవతలుంటారు. వారిని పరివర్తన చేసేందుకు తండ్రి రావల్సి వచ్చింది. సత్యయుగములో మీకు ఏ మాత్రము గుర్తుండదు. కలియుగములో కూడా ఏమీ గుర్తు లేదు. నూతన ప్రపంచంలో ఉన్నప్పుడు ఈ పాత ప్రపంచము గుర్తుండదు. అదే విధంగా పాత ప్రపంచములో ఉన్నప్పుడు నూతన ప్రపంచము ఎలా ఉండేదో కూడా తెలియదు, అది ఎప్పుడు ఉండేదో ఎవ్వరికీ తెలియదు. వారేమో లక్షల సంవత్సరాలని అంటారు. పిల్లలైన మీకు బాగా తెలుసు - ఆ తండ్రి కల్ప-కల్పము ఈ సంగమ యుగములోనే వస్తారు. వారు వచ్చి ఈ వెరైటీ వృక్ష రహస్యాన్ని అర్థం చేయిస్తారు. అంతేకాక ఈ చక్రమెలా తిరుగుతూ ఉందో తెలుపుతారు. ఇవన్నీ అర్థం చేయించడమే మీ వ్యాపారము(కర్తవ్యము). ఒక్కొక్కరికి అర్థం చేయించాలంటే చాలా సమయము పడ్తుంది. మీరిప్పుడు చాలామందికి తెలియజేస్తున్నారు, చాలామంది తెలుసుకుంటారు. ఈ మధురాతి మధురమైన విషయాలు మీరు ఇంకా చాలామందికి అర్థం చేయించాలి. మీరు ప్రదర్శనీలు మొదలైన వాటిలో తెలిపిస్తారు కదా. శివజయంతి పండుగనాడు అందరినీ ఆహ్వానించి బాగా అర్థం చేయించండి. ఈ డ్రామా ఎంత కాలముదో మీరు సరిగ్గా అర్థం చేయించగలరు. ఇవన్నీ టాపిక్‌లు. నేనే ఇదంతా మీకు తెలుపుచున్నాను. మీకు తండ్రి తెలిపే జ్ఞానము వలన మీరు దేవతలుగా తయారవుతారు. మీరు అర్థము చేసుకొని దేవతలుగా అవుతారో, అలా ఇతరులను కూడా తయారుచేస్తారు. తండ్రి మనకు ఈ విషయాలు అర్థం చేయించారు. మనము ఎవ్వరినీ నిందించము. జ్ఞానాన్ని సద్గతిమార్గమని, ఒక్క సద్గురువు మాత్రమే ఆవలి తీరానికి దాటించేవారని మనము తెలుపుతాము. ఇటువంటి ముఖ్యమైన పాయింట్లు వెలికి తీసి అర్థం చేయించండి. ఈ జ్ఞానమునంతా తండ్రి తప్ప ఇతరులెవ్వరూ ఇవ్వలేరు. మంచిది.

మధురాతి మధురమైన అపురూపమైన పిల్లలకు మాత - పిత, బాప్‌దాదాల ప్రియస్మృతులు మరియు గుడ్‌మార్నింగ్‌ ఆత్మిక పిల్లలకు ఆత్మిక తండ్రి నమస్తే.

ధారణ కొరకు ముఖ్య సారము:-
1. పూజారుల నుండి పూజ్యులుగా అయ్యేందుకు సంపూర్ణ నిర్వికారులుగా అవ్వాలి. జ్ఞానవంతులై స్వయాన్ని స్వయమే పరివర్తన చేసుకోవాలి. అల్పకాలిక సుఖాల వెంట వెళ్లరాదు.
2. బాప్‌ మరియు దాదా ఇరువురిని మాత్రమే స్మృతి చేయాలి. బ్రహ్మ లేకుంటే శివబాబా గుర్తు రారు. భక్తిమార్గములో శివబాబాను ఉపరిభాగములో స్మృతి చేశారు, ఇప్పుడు బ్రహ్మ శరీరములో వచ్చారు, కావున ఇద్దరూ గుర్తు రావాలి.

వరదానము :- '' హద్దు కోరికల నుండి ముక్తముగా ఉండి అన్ని ప్రశ్నల నుండి దూరంగా ఉండే సదా ప్రసన్నచిత్త్‌ భవ ''
ఏ పిల్లలైతే హద్దు కోరికల నుండి ముక్తంగా ఉంటారో, వారి ముఖము పై ప్రసన్నతా మెరుపు కనిపిస్తుంది. ప్రసన్న చిత్తులుగా ఉండేవారు ఏ విషయంలోనూ ప్రశ్నచిత్తులుగా ఉండరు. వారు సదా నిస్వార్థంగా ఉండి, సదా అందరిని నిర్దోషులుగా అనుభవం చేస్తారు. ఎవ్వరి పైనా దోషమును ఆపాదించరు. ఎటువంటి పరిస్థితి వచ్చినా, ఏదైనా లెక్కాచారాన్ని చుక్త చేసుకునే ఆత్మ ఎదురుగా వచ్చినా, శారీరిక కర్మభోగము ఎదురైనా సంతుష్టత కారణంగా వారు సదా ప్రసన్నచిత్తులుగా ఉంటారు.

స్లోగన్‌ :- '' వ్యర్థాన్ని అటెన్షన్‌తో చెక్‌ చేయండి, నిర్లక్ష్యంగా కాదు ''

English Murli 30/11/2019

30/11/19 Morning Murli Om Shanti BapDada Madhuban

Sweet children, the Father has come to change you from devotee souls to knowledgeable souls, to change you from impure to pure.

Question: What thoughts do knowledgeable children constantly have?
Answer: I am an imperishable soul; this body is perishable; I have taken 84 bodies. This is the last birth. Souls never become smaller or larger, it is the bodies that become large from small. It is the body that has eyes, but it is I, the soul, that sees through them. Baba gives the third eye of knowledge to souls. He cannot teach unless He takes the support of a body. These are the thoughts that knowledgeable children constantly have.

Om Shanti Who said this? It was the soul who said this. The imperishable soul said this through the body. There is a vast difference between the soul and the body. The body is a large puppet made of the five elements. Even if a body is small, it is still much larger than a soul. To begin with, it is a very small foetus. Then, when it grows a little bigger, a soul enters it. It continues to grow and becomes so big. A soul is a living being. The puppet is of no use until a soul enters it. There is a vast difference. It is the soul that speaks and moves. It is a very tiny point. It never becomes smaller or larger. It is never destroyed. The Father, the Supreme Soul, has explained to you: I am imperishable whereas this body is perishable. I enter it to play My part. You now think about these matters. Previously, you neither knew about souls nor the Supreme Soul. You just used to say "O Supreme Father, Supreme Soul!" for the sake of it. You used to consider yourselves to be souls, but someone then told you that you were the Supreme Soul. Who told you that? It was the gurus and the scriptures of the path of devotion. No one will tell you this in the golden age. The Father has now given you the understanding that you are His children. A soul is natural, whereas a body is unnatural, made of clay. A body speaks and moves when a soul is in it. You children now know that the Father comes and explains to you souls. Only at the confluence age does incorporeal Shiv Baba speak to you through this body. These eyes are part of the body. The Father now gives you the eye of knowledge. When there isn’t any knowledge in the soul, there is the eye of ignorance. The soul receives the eye of knowledge when the Father comes. It is the soul that does everything; the soul acts through the body. You now understand that the Father has adopted this body. He explains the secrets of Himself and also the secrets of the beginning, middle and end of the world. He gives the knowledge of the whole play. Previously, you didn't know anything. Yes, this definitely is a play. The cycle of the world keeps turning, but no one knows how it turns. You now receive the knowledge of the Creator and the beginning, middle and end of creation. Everything else is devotion. The Father comes and makes you into knowledgeable souls. Previously, you were devotee souls; you souls used to perform devotion. You souls are now listening to knowledge. Devotion is called darkness. You can't say that you meet God by performing devotion. The Father has explained that there is the part of devotion and there is also the part of knowledge. You understand that at the time you used to perform devotion there was no happiness. Whilst performing devotion you would stumble around searching for God. You now understand that creating sacrificial fires, doing penance, giving donations and performing charitable acts whilst trying to find God only led to your stumbling around and becoming distressed. You became tamopradhan as you continued to fall. To acts wrongly means to become dirty. You also became impure. It wasn't that you performed devotion in order to become pure. Without being made pure by God, you cannot go to the pure world. That doesn’t mean that you cannot meet God unless you have become pure. People ask God to come and purify them. It is impure ones who meet God in order to be purified. God does not meet pure ones. God does not meet Lakshmi and Narayan in the golden age. God comes and purifies you impure ones and you then leave your bodies. Pure ones cannot reside in this impure tamopradhan world. The Father purifies you and then disappears. His part in the drama is wonderful. Souls are not visible. Even if someone were to have a vision of a soul, he wouldn't be able to understand. You are able to understand about everyone else. You realise that this one is this and that one is that; you remember them. People want to have a vision of someone in the living form, but there is no purpose in that. Achcha, even if you did see them in the living form, what would be the purpose of that? Even if you do have a vision, that vision would disappear again. Your desire for happiness would only be fulfilled for a temporary period. That is called the temporary happiness of a moment. The desire you had for a vision was fulfilled, that was all! The main thing here is to change from impure to pure. If you become pure, you become a deity and go to heaven. In the scriptures, they have written that the duration of a cycle is hundreds of thousands of years. They think that there are still 40,000 years of the iron age left. Baba explains that the whole cycle lasts for 5000 years and so human beings are in darkness. That is called immense darkness. No one has any knowledge. All of that is devotion. Ever since Ravan came, devotion has been here with him. When the Father comes, He brings knowledge with Him. It is only once that you receive the inheritance of knowledge from the Father. You can't receive it again and again. There is no need for you to give knowledge to anyone there. Only those who are ignorant receive knowledge. No one knows the Father at all. They don't say anything without insulting the Father. You children now understand this too. You say that God is not omnipresent, that He is the Father of all souls whereas they say: No, God is in the pebbles and stones. You children have clearly understood that devotion is totally distinct from knowledge. There isn't the slightest bit of knowledge in it. The time period completely changes. The name of God changes and the names of human beings also change. In the beginning, they are called deities, then warriors, merchants and shudras. Those are human beings with divine virtues whereas these human beings have devilish traits; they are completely dirty. Guru Nanak said: Many people earn their livings in an unrighteous way. If someone else were to say this, people would instantly say that he is insulting them. However, the Father says: All this belongs to the devilish community. He clearly explains to you: That is the community of Rama and the other is the community of Ravan. Gandhiji too used to say that he would like to have the kingdom of Rama. In the kingdom of Rama, all are viceless; in the kingdom of Ravan, all are vicious. This kingdom is called a brothel, the very depths of hell. At this time, human beings are in the river of poison. Human beings and animals etc. are all alike. There is no praise of human beings. You children are the ones who conquer the five vices and receive a deity status by changing from humans into deities. Everything else finishes. Deities used to reside in the golden age. Devils now reside in the iron age. What is the sign of devils? The five vices. Deities are called completely viceless whereas devils are called completely vicious. Those deities are 16 celestial degrees full, whereas here, there are no degrees. Everyone's celestial degrees and body have become totally degraded. The Father now sits here and explains to you children that He comes to change the old vicious world. He changes the kingdom of Ravan, the brothel, into the Temple of Shiva. They have used the names Trimurti House, Trimurti Road, here. Previously, they never had these names. What should it really be? To whom does this whole world belong? It belongs to the Supreme Soul. The world of God is pure for half a cycle and impure for the other half. The Father is called the Creator and so this is His world. The Father explains: I am the Master, I am the Sentient Being, the Seed, the Ocean of Knowledge. I have all the knowledge. No one else has this knowledge. You understand that only the Father has the knowledge of the beginning, middle and end of the world cycle. All of the other things are tall stories. The main tall story is a very bad one, and this is why the Father complains: You have been thinking that I am in the pebbles and stones and in cats and dogs! Look what a bad state you have reached! The difference between the human beings of the new world and the human beings of the old world is like that of day and night. For half the cycle, impure human beings bow their heads to the pure deity idols. It has also been explained to you children that worship in the beginning is of Shiv Baba. Shiv Baba is the One who changes you from worshippers into those who are worthy of worship. Ravan changes you from being worthy of worship into worshippers. Then, according to the drama plan, the Father makes you worthy of worship. There are the names, Ravan, etc. When they celebrate Dashera, they invite so many people from abroad, but they don't understand the significance of it at all. They defame the deities a great deal, but it is not like that. They say that God is beyond name and form, but that would mean that He doesn’t exist. In the same way, the plays etc. that they create are nothing like that. That is the intellects of human beings! Human dictates are called devilish dictates. All the kings, queens and subjects, everyone, becomes the same. This is called the devil world. Everyone keeps insulting one another. Therefore, the Father explains: Children, when you sit here, consider yourselves to be souls and remember the Father. When you were ignorant, you used to say that God was up above. You now understand that the Father has come down here. Therefore, you now realise that He is not up above. You have called the Father here into this body. Even while you are sitting at your centres, you understand that Shiv Baba is in Madhuban in this one's body. On the path of devotion you used to think that God was up above. You used to call out: O God! Where do you now remember the Father? What do you sit and do? You understand that He is in the body of Brahma and so you definitely have to remember Him here. He is not up above. He has come here at this most auspicious confluence age. The Father says: I have come here to make you so very elevated. You children remember Him here whereas the devotees remember Him up above. Even if you are abroad, you still say that Shiv Baba is in the body of Brahma. A body is definitely needed. Wherever you sit, you would definitely remember Him here (in Madhuban). You have to remember Him in the body of Brahma. Some senseless people don’t accept Brahma. Baba doesn’t tell you not to remember Brahma. How can Shiv Baba be remembered without remembering Brahma? The Father says: I am in this body. You remember Me in this one, and this is why you remember both Bap and Dada. You have the knowledge in your intellects that this one is a separate soul. Shiv Baba doesn’t have a body of His own. The Father says: I take the support of matter. The Father sits here and explains the whole significance of Brahmand and the beginning, middle and end of the world. No one else knows about Brahmand, the brahm element, the place in which you and I reside. The brahm element, the land of peace, is the place where the Supreme Father and the non-supreme souls reside. The land of peace is a very sweet name. All of these matters are in your intellects. Originally, you were residents of the great brahm element. That is called the land of nirvana, the land beyond sound. All of these matters are now in your intellects. When there is devotion, there isn't a single word of knowledge. This is called the most auspicious confluence age when change takes place. Devils reside in the old world and deities reside in the new world. Therefore, the Father has to come to change them. You wouldn’t know anything of this in the golden age. You are now in the iron age and you still do not know! When you are in the new world, you will not know anything of this old world. Now that you are in the old world, you have no knowledge of the new world. People don't know when the new world existed. They speak of hundreds of thousands of years. You children understand that the Father only comes at the confluence of every cycle. He comes and explains the significance of the variety tree. He also explains to you children how this cycle turns. Your business is to explain this to others. It takes a lot of time to explain to each one individually. This is why you explain to many at the same time. Many come and understand. You have to explain these sweet matters to many. You explain at the exhibitions etc. At the time of Shiv Jayanti, you should invite many and explain clearly to them. You can tell them accurately about the duration of this play. These are the topics which we will explain to you. The Father explains this knowledge to you and through that, you become deities. Just as you understand it and become deities, in the same way, you have to inspire others to become the same: The Father has explained this to us; we are not defaming anyone. We simply say that knowledge is the path to salvation. Only the one Satguru takes everyone across. You should extract such main points and explain them. No one, except the Father, can give all of this knowledge. Achcha.

To the sweetest, beloved, long-lost and now-found children, love, remembrance and good morning from the Mother, the Father, BapDada. The spiritual Father says namaste to the spiritual children.

Essence for Dharna:
1. In order to change from a worshipper into one who is worthy of worship, become completely viceless. Become knowledge-full and change yourself. You must not chase after temporary happiness.
2. You must remember both Bap and Dada. You cannot remember Shiv Baba without remembering Brahma. On the path of devotion, you remembered Him up above. Now that He has entered the body of Brahma, you have to remember both of them.

Blessing: May you remain constantly happy and beyond all questions by remaining free from all limited desires.
The children who remain free from limited desires have a sparkle of happiness visible on their faces. Those who are happy never have questions in their hearts. They are always altruistic and always experience everyone to be blameless; they would not blame others for anything. No matter what situation arises, whether it is a soul that keeps coming in front of you to settle your karmic accounts, whether it is the suffering of karma of the body that continues to come in front of you, it is because of your contentment, that you remain constantly happy.

Slogan: Check all wastage with attention, not in a careless way.

Hindi Murli 30/11/2019

30-11-2019 प्रात:मुरली ओम् शान्ति "बापदादा" मधुबन

“मीठे बच्चे - बाप आया है तुम बच्चों को भक्ति तू आत्मा से ज्ञानी तू आत्मा बनाने, पतित से पावन बनाने''

प्रश्न: ज्ञानवान बच्चे किस चिन्तन में सदा रहते हैं?
उत्तर: मैं अविनाशी आत्मा हूँ, यह शरीर विनाशी है। मैंने 84 शरीर धारण किये हैं। अब यह अन्तिम जन्म है। आत्मा कभी छोटी-बड़ी नहीं होती है। शरीर ही छोटा बड़ा होता है। यह आंखें शरीर में हैं लेकिन इनसे देखने वाली मैं आत्मा हूँ। बाबा आत्माओं को ही ज्ञान का तीसरा नेत्र देते हैं। वह भी जब तक शरीर का आधार न लें तब तक पढ़ा नहीं सकते। ऐसा चिन्तन ज्ञानवान बच्चे सदा करते हैं।

ओम् शान्ति। यह किसने कहा? आत्मा ने। अविनाशी आत्मा ने कहा शरीर द्वारा। शरीर और आत्मा में कितना फर्क है। शरीर 5 तत्व का इतना बड़ा पुतला बन जाता है। भल छोटा भी है तो भी आत्मा से तो जरूर बड़ा है। पहले तो एकदम छोटा पिण्ड होता है, जब थोड़ा बड़ा होता है तब आत्मा प्रवेश करती है। बड़ा होते-होते फिर इतना बड़ा हो जाता है। आत्मा तो चैतन्य है ना। जब तक आत्मा प्रवेश न करे तब तक पुतला कोई काम का नहीं रहता है। कितना फर्क है। बोलने, चालने वाली भी आत्मा ही है। वह इतनी छोटी-सी बिन्दी ही है। वह कभी छोटी-बड़ी नहीं होती। विनाश को नहीं पाती। अब यह परम आत्मा बाप ने समझाया है कि मैं अविनाशी हूँ और यह शरीर विनाशी है। उनमें मैं प्रवेश कर पार्ट बजाता हूँ। यह बातें तुम अभी चिन्तन में लाते हो। आगे तो न आत्मा को जानते थे, न परमात्मा को जानते थे सिर्फ कहने मात्र कहते थे हे परमपिता परमात्मा। आत्मा भी समझते थे परन्तु फिर कोई ने कहा तुम परमात्मा हो। यह किसने बतलाया? इन भक्ति मार्ग के गुरुओं और शास्त्रों ने। सतयुग में तो कोई बतलायेंगे नहीं। अभी बाप ने समझाया है तुम मेरे बच्चे हो। आत्मा नैचुरल है शरीर अननैचुरल मिट्टी का बना हुआ है। जब आत्मा है तो बोलती चालती है। अभी तुम बच्चे जानते हो हम आत्माओं को बाप आकर समझाते हैं। निराकार शिवबाबा इस संगमयुग पर ही इस शरीर द्वारा आकर सुनाते हैं। यह आंखे तो शरीर में रहती ही हैं। अभी बाप ज्ञान चक्षु देते हैं। आत्मा में ज्ञान नहीं है तो अज्ञान चक्षु है। बाप आते हैं तो आत्मा को ज्ञान चक्षु मिलते हैं। आत्मा ही सब कुछ करती है। आत्मा कर्म करती है शरीर द्वारा। अभी तुम समझते हो बाप ने यह शरीर धारण किया है। अपना भी राज़ बताते हैं। सृष्टि के आदि-मध्य-अन्त का राज़ भी बताते हैं। सारे नाटक का भी नॉलेज देते हैं। आगे तुमको कुछ भी पता नहीं था। हाँ, नाटक जरूर है। सृष्टि का चक्र फिरता है। परन्तु कैसे फिरता है, यह कोई नहीं जानते हैं। रचयिता और रचना के आदि-मध्य-अन्त का ज्ञान अभी तुमको मिलता है। बाकी तो सब है भक्ति। बाप ही आकर तुमको ज्ञानी तू आत्मा बनाते हैं। आगे तुम भक्ति तू आत्मा थे। तू आत्मा भक्ति करते थे। अभी तुम आत्मा ज्ञान सुनते हो। भक्ति को कहा जाता है अन्धियारा। ऐसे नहीं कहेंगे भक्ति से भगवान मिलता है। बाप ने समझाया है भक्ति का भी पार्ट है, ज्ञान का भी पार्ट है। तुम जानते हो हम भक्ति करते थे तो कोई सुख नहीं था। भक्ति करते धक्का खाते रहते थे। बाप को ढूँढते थे। अभी समझते हो यज्ञ, तप, दान, पुण्य आदि जो कुछ करते थे, ढूँढ़ते-ढूँढ़ते धक्का खाते-खाते तंग हो जाते हैं। तमोप्रधान बन जाते हैं क्योंकि गिरना होता है ना। झूठे काम करना छी-छी होना होता है। पतित भी बन गये। ऐसे नहीं कि पावन होने के लिए भक्ति करते थे। भगवान से पावन बनने बिगर हम पावन दुनिया में जा नहीं सकेंगे। ऐसे नहीं कि पावन बनने बिगर भगवान से नहीं मिल सकते। भगवान को तो कहते हैं आकर पावन बनाओ। पतित ही भगवान से मिलते हैं पावन होने के लिए। पावन से तो भगवान मिलता नहीं। सतयुग में थोड़ेही इन लक्ष्मी-नारायण से भगवान मिलता है। भगवान आकरके तुम पतितों को पावन बनाते हैं और तुम यह शरीर छोड़ देते हो। पावन तो इस तमोप्रधान पतित सृष्टि में रह नहीं सकते। बाप तुमको पावन बनाकर गुम हो जाते हैं, उनका पार्ट ही ड्रामा में वन्डर-फुल है। जैसे आत्मा देखने में आती नहीं है। भल साक्षात्कार होता है तो भी समझ न सकें। और तो सबको समझ सकते हैं यह फलाना है, यह फलाना है। याद करते हैं। चाहते हैं फलाने का चैतन्य में साक्षात्कार हो और तो कोई मतलब नहीं। अच्छा, चैतन्य में देखते हो फिर क्या? साक्षात्कार हुआ फिर तो गुम हो जायेगा। अल्पकाल क्षण भंगुर सुख की आश पूरी होगी। उसको कहा जायेगा अल्पकाल क्षण भंगुर सुख। साक्षात्कार की चाहना थी वह मिला। बस यहाँ तो मूल बात है पतित से पावन बनने की। पावन बनेंगे तो देवता बन जायेंगे अर्थात् स्वर्ग में चले जायेंगे।
शास्त्रों में तो कल्प की आयु लाखों वर्ष लिख दी है। समझते हैं कलियुग में अजुन 40 हज़ार वर्ष पड़े हैं। बाबा तो समझाते हैं सारा कल्प ही 5 हज़ार वर्ष का है। तो मनुष्य अन्धियारे में हैं ना। उसको कहा जाता है घोर अन्धियारा। ज्ञान कोई में है नहीं। वह सब है भक्ति। रावण जब से आता है तो भक्ति भी उनके साथ है और जब बाप आते हैं तो उनके साथ ज्ञान है। बाप से एक ही बार ज्ञान का वर्सा मिलता है। घड़ी-घड़ी नहीं मिल सकता। वहाँ तो तुम कोई को ज्ञान देते नहीं। दरकार ही नहीं। ज्ञान उनको मिलता है जो अज्ञान में हैं। बाप को कोई भी जानते ही नहीं। बाप को गाली देने बिगर कोई बात ही नहीं करते। यह भी तुम बच्चे अभी समझते हो। तुम कहते हो ईश्वर सर्वव्यापी नहीं है, वह हम आत्माओं का बाप है और वह कहते कि नहीं परमात्मा ठिक्कर-भित्तर में है। तुम बच्चों ने अच्छी तरह समझा है - भक्ति बिल्कुल अलग चीज़ है, उनमें जरा भी ज्ञान नहीं होता। समय ही सारा बदल जाता है। भगवान का भी नाम बदल जाता है फिर मनुष्यों का भी नाम बदल जाता है। पहले कहा जाता है देवता फिर क्षत्रिय, वैश्य, शूद्र। वह दैवी गुणों वाले मनुष्य हैं और यह हैं आसुरी गुणों वाले मनुष्य। बिल्कुल छी-छी हैं। गुरु नानक ने भी कहा है अशंख चोर...... मनुष्य कोई ऐसा कहे तो उनको झट कहेंगे तुम यह क्या गाली देते हो। परन्तु बाप कहते हैं यह सब आसुरी सम्प्रदाय हैं। तुमको क्लीयर कर समझाते हैं। वह रावण सम्प्रदाय, वह राम सम्प्रदाय। गांधी जी भी कहते थे हमको रामराज्य चाहिए। रामराज्य में सब निर्विकारी हैं, रावण राज्य में हैं सब विकारी। इनका नाम ही है वेश्यालय। रौरव नर्क है ना। इस समय के मनुष्य विषय वैतरणी नदी में पड़े हैं। मनुष्य, जानवर आदि सब एक समान हैं। मनुष्य की कोई भी महिमा नहीं है। 5 विकारों पर तुम बच्चे जीत पाकर मनुष्य से देवता पद पाते हो, बाकी सब खत्म हो जाते हैं। देवतायें सतयुग में रहते थे। अभी इस कलियुग में असुर रहते हैं। असुरों की निशानी क्या है? 5 विकार। देवताओं को कहा जाता है सम्पूर्ण निर्विकारी और असुरों को कहा जाता है सम्पूर्ण विकारी। वह हैं 16 कला सम्पूर्ण और यहाँ नो कला। सबकी कला काया चट हो गई है। अब यह बाप बच्चों को बैठ समझाते हैं। बाप आते भी हैं पुरानी आसुरी दुनिया को चेन्ज करने। रावण राज्य वेश्यालय को शिवालय बनाते हैं। उन्हों ने तो यहाँ ही नाम रख दिये त्रिमूर्ति हाउस, त्रिमूर्ति रोड... आगे थोड़ेही यह नाम थे। अब होना क्या चाहिए? यह सारी दुनिया किसकी है? परमात्मा की है ना। परमात्मा की दुनिया है जो आधाकल्प पवित्र, आधाकल्प अपवित्र रहती है। क्रियेटर तो बाप को कहा जाता है ना। तो उनकी ही यह दुनिया हुई ना। बाप समझाते हैं मैं ही मालिक हूँ। मैं बीजरूप, चैतन्य, ज्ञान का सागर हूँ। मेरे में सारा ज्ञान है और कोई में नहीं। तुम समझ सकते हो इस सृष्टि चक्र के आदि, मध्य, अन्त का नॉलेज बाप में ही है। बाकी तो सब हैं गपोड़े। मुख्य गपोड़ा बहुत खराब है, जिसके लिए बाप उल्हना देते हैं। तुम मुझे ठिक्कर-भित्तर कुत्ते बिल्ली में समझ बैठे हो। तुम्हारी क्या दुर्दशा हो गई है।
नई दुनिया के मनुष्यों और पुरानी दुनिया के मनुष्यों में रात दिन का फर्क है। आधाकल्प से लेकर अपवित्र मनुष्य, पवित्र देवताओं को माथा टेकते हैं। यह भी बच्चों को समझाया है पहले-पहले पूजा होती हैं शिव-बाबा की। जो शिवबाबा ही तुमको पुजारी से पूज्य बनाते हैं। रावण तुमको पूज्य से पुजारी बनाते हैं। फिर बाप ड्रामा प्लैन अनुसार तुमको पूज्य बनाते हैं। रावण आदि यह सब नाम तो हैं ना। दशहरा जब मनाते हैं तो कितने मनुष्यों को बाहर से बुलाते हैं। परन्तु अर्थ कुछ नहीं समझते। देवताओं की कितनी निंदा करते हैं। ऐसी बातें तो बिल्कुल हैं नहीं। जैसे कहते हैं ईश्वर नाम-रूप से न्यारा है अर्थात् नहीं है। वैसे यह जो कुछ खेल आदि बनाते हैं वह कुछ भी है नहीं। यह सब हैं मनुष्यों की बुद्धि। मनुष्य मत को आसुरी मत कहा जाता है। यथा राजा-रानी तथा प्रजा। सब ऐसे बन जाते हैं। इनको कहा ही जाता है डेविल वर्ल्ड। सब एक-दो को गाली देते रहते हैं। तो बाप समझाते हैं-बच्चे, जब बैठते हो तो अपने को आत्मा समझ बाप को याद करो। तुम अज्ञान में थे तो परमात्मा को ऊपर में समझते थे। अभी तो जानते हो बाप यहाँ आया हुआ है तो तुम ऊपर में नहीं समझते हो। तुमने बाप को यहाँ बुलाया है, इस तन में। तुम जब अपने-अपने सेन्टर्स पर बैठते हो तो समझेंगे शिवबाबा मधुबन में इनके तन में हैं। भक्ति मार्ग में तो परमात्मा को ऊपर में मानते थे। हे भगवान..... अभी तुम बाप को कहाँ याद करते हो? क्या बैठकर करते हो? तुम जानते हो ब्रह्मा के तन में है तो जरूर यहाँ याद करना पड़ेगा। ऊपर में तो है नहीं। यहाँ आया हुआ है - पुरूषोत्तम संगमयुग पर। बाप कहते हैं तुमको इतना ऊंच बनाने मैं यहाँ आया हूँ। तुम बच्चे यहाँ याद करेंगे। भक्त ऊपर में याद करेंगे। तुम भल विलायत में होंगे तो भी कहेंगे ब्रह्मा के तन में शिवबाबा है। तन तो जरूर चाहिए ना। कहाँ भी तुम बैठे होंगे तो जरूर यहाँ याद करेंगे। ब्रह्मा के तन में ही याद करना पड़े। कई बुद्धिहीन ब्रह्मा को नहीं मानते हैं। बाबा ऐसे नहीं कहते ब्रह्मा को याद न करो। ब्रह्मा बिगर शिवबाबा कैसे याद पड़ेगा। बाप कहते हैं मैं इस तन में हूँ। इसमें मुझे याद करो इसलिए तुम बाप और दादा दोनों को याद करते हो। बुद्धि में यह ज्ञान है, इनकी अपनी आत्मा है। शिवबाबा को तो अपना शरीर नहीं है। बाप ने कहा है मैं इस प्रकृति का आधार लेता हूँ। बाप बैठ सारे ब्रह्माण्ड और सृष्टि के आदि, मध्य, अन्त का राज़ समझाते हैं और कोई ब्रह्माण्ड को जानते ही नहीं। ब्रह्म जिसमें हम और तुम रहते हो, सुप्रीम बाप, नानसुप्रीम आत्मायें रहने वाली उस ब्रह्म लोक शान्तिधाम की हैं। शान्तिधाम बहुत मीठा नाम है। यह सब बातें तुम्हारी बुद्धि में हैं। हम असुल के रहवासी ब्रह्म महतत्व के हैं, जिसको निर्वाणधाम, वानप्रस्थ कहा जाता है। यह बातें अभी तुम्हारी बुद्धि में हैं, जब भक्ति है तो ज्ञान का अक्षर नहीं। इनको कहा जाता है पुरुषोत्तम संगमयुग जबकि चेन्ज होती है। पुरानी दुनिया में असुर रहते हैं, नई दुनिया में देवतायें रहते हैं तो उनको चेन्ज करने लिए बाप को आना पड़ता है। सतयुग में तुमको कुछ भी पता नहीं रहेगा। अभी तुम कलियुग में हो तो भी कुछ पता नहीं है। जब नई दुनिया में होंगे तो भी इस पुरानी दुनिया का कुछ पता नहीं होगा। अभी पुरानी दुनिया में हो तो नई का मालूम नहीं है। नई दुनिया कब थी, पता नहीं। वह तो लाखों वर्ष कह देते हैं। तुम बच्चे जानते हो बाप इस संगमयुग पर ही कल्प-कल्प आते हैं, आकर इस वैराइटी झाड़ का राज़ समझाते हैं और यह चक्र कैसे फिरता है वह भी तुम बच्चों को समझाते हैं। तुम्हारा धन्धा ही है यह समझाने का। अब एक-एक को समझाने से तो बहुत टाइम लग जाए इसलिए अभी तुम बहुतों को समझाते हो। बहुत समझते हैं। यह मीठी-मीठी बातें फिर बहुतों को समझानी हैं। तुम प्रदर्शनी आदि में समझाते हो ना अब शिव जयन्ती पर और भी अच्छी रीति बहुतों को बुलाकर समझाना है। खेल की ड्युरेशन कितनी है। तुम तो एक्यूरेट बतायेंगे। यह टॉपिक्स हुई। हम भी यह समझायेंगे। तुमको बाप समझाते हैं ना-जिससे तुम देवता बन जाते हो। जैसे तुम समझकर देवता बनते हो वैसे औरों को भी बनाते हो। बाप ने हमको यह समझाया है। हम किसकी ग्लानि आदि नहीं करते हैं। हम बतलाते हैं ज्ञान को सद्गति मार्ग कहा जाता है, एक सतगुरू ही है पार करने वाला। ऐसी-ऐसी मुख्य प्वाइंट्स निकालकर समझाओ। यह सारा ज्ञान बाप के सिवाए कोई दे नहीं सकता है। अच्छा!
मीठे-मीठे सिकीलधे बच्चों प्रति मात-पिता बापदादा का याद-प्यार और गुडमॉर्निंग। रूहानी बाप की रूहानी बच्चों को नमस्ते।

धारणा के लिए मुख्य सार:
1) पुजारी से पूज्य बनने के लिए सम्पूर्ण निर्विकारी बनना है। ज्ञानवान बन स्वयं को स्वयं ही चेंज करना है। अल्पकाल सुख के पीछे नहीं जाना है।
2) बाप और दादा दोनों को ही याद करना है। ब्रह्मा बिगर शिवबाबा याद आ नहीं सकता। भक्ति में ऊपर याद किया, अभी ब्रह्मा तन में आया है तो दोनों ही याद आने चाहिए।

वरदान: हद की कामनाओं से मुक्त रह सर्व प्रश्नों से पार रहने वाले सदा प्रसन्नचित भव
जो बच्चे हद की कामनाओं से मुक्त रहते हैं उनके चेहरे पर प्रसन्नता की झलक दिखाई देती है। प्रसन्नचित कोई भी बात में प्रश्न-चित नहीं होते। वो सदा नि:स्वार्थी और सदा सभी को निर्दोष अनुभव करेंगे, किसी और के ऊपर दोष नहीं रखेंगे। चाहे कोई भी परिस्थिति आ जाए, चाहे कोई आत्मा हिसाब-किताब चुक्तू करने वाली सामना करने आती रहे, चाहे शरीर का कर्मभोग सामना करने आता रहे लेकिन सन्तुष्टता के कारण वे सदा प्रसन्नचित रहेंगे।

स्लोगन: व्यर्थ की चेकिंग अटेन्शन से करो, अलबेले रूप में नहीं।